Dit is Leaders in Life Sciences, een podcast waarin we op zoek gaan naar het verhaal achter de mens. We praten met leiders van nu en later over wat hun drijft, hun carrière en privéleven. Want door naar elkaar te luisteren komen we als individu en als sector verder. We willen onze partners hartelijk bedanken voor hun steun, dat zijn Pivot Park, Pedersen & Partners en Johnson & Johnson Innovative Medicine. Te gast in deze aflevering, Ruth Peetoom. Uw host is Henk Jan Out.

Henk Jan Out

Ja, we zijn het vandaag vereerd en zeer blij met de komst van Ruth Peetoom. Hier in de studio in Oss. Ruth is voorzitter van de Nederlandse GGZ. De Netwerkvereniging voor de Geestelijke Gezondheidszorg. Daarvoor was ze uitgever bij de NDC Media Groep. Met speciale verantwoordelijkheid voor het Friesch Dagblad. Ze was van 2011 tot 2019 voorzitter van het CDA, geboren in Breda en ze studeerde theologie aan de VU in Amsterdam. Zoals ook korte tijd predikant in Groningen en in Utrecht. Daarnaast had en heeft ze vele nevenfuncties, te veel om hier allemaal op te noemen. Ja, Ruth, van harte welkom hier in het Pivot Park. Wat een boeiende achtergrond heb je, van predikant tot voorzitter van het CDA. En nu voorzitter bij de GGZ. Wat is de rode draad bij al die keuzes die je gemaakt hebt?

Ruth Peetoom

Het is inderdaad niet makkelijk om het op één noemer terug te brengen. Maar voor mij zelf is het altijd toch werk maken van je inspiratie. Dat dat mijn rode draad is.

Henk Jan Out

En wat is je inspiratie?

Ruth Peetoom

Dat is toch iets vanuit de waarde die je hebt. En dat is ook heel erg dat je er niet alleen voor jezelf bent, maar dat dat je ook er bent om iets te betekenen voor een ander, en je in te zetten voor de samenleving. En dat kan op heel verschillende manieren, en dat zie je ook in mijn loopbaan terug.

Henk Jan Out

Maar je bent begonnen met met theologie. Ja. En was dat een bewuste keuze? Was je ook intentie altijd om predikant te worden?

Ruth Peetoom

Nou nee, eigenlijk niet. Ik ben in mijn middelbareschooltijd naar allerlei voorrichtingen geweest: Nederlands, Japans, Grieks. Nou, echt hele verschillende dingen. En uiteindelijk heb ik na mijn eindexamen pas gekozen om theologie te gaan studeren. En toen zat ik ook binnen zes weken in Amsterdam. Ik ben opgegroeid in Oost-Groningen, dus geboren in Breda. Maar als je wil zeggen van: wat heeft je gestempeld, dan is dat ook echt wel mijn kindertijd in Oost-Groningen.

Henk Jan Out

Dat was ook echt in een gereformeerde omgeving?

Ruth Peetoom

Nou, wij zijn altijd vrolijk gereformeerd geweest.

Henk Jan Out

Vrolijk gereformeerd?

Ruth Peetoom

Ja, ik ben al eukomenisch gedoopt in de tijd, eind zestiger jaren. Als een soort voorteken, denk ik, voor mijn leven. Want het is ook het zoeken naar bruggen, naar verbinding. En dat was toen in die katholieke omgeving, was de protestantse enclave maar heel klein in Brabant. En ben ik dus inderdaad al eukomenisch gedoopt. En zo ben ik ook opgegroeid. Vrolijk gereformeerd inderdaad. Dat je inderdaad geloof heeft een hele positieve connotatie en God is ook voor mij een, nou ja wat ze zeggen, constante factor in mijn leven. Met daarbij hoop en twijfel en gerechtigheid, dat je daarvoor gaat. En dat dat op een of andere manier, heb ik daar ook iedere keer wel wel geprobeerd om daar op een of andere manier handen en voeten aan te geven. En in theologie kwam alles samen. De interesse voor de samenleving, de interesse in mensen, geschiedenis, want dat zit natuurlijk ook, talen, het zit allemaal in theologie. Het is een ontzettend brede opleiding. En eigenlijk vond ik mezelf veel te werelds om predikant te worden. Maar kennelijk had ik toch ook wel een beetje dat beeld, met mijn nagellak en mijn hakken. Maar het was wel grappig. Op een gegeven moment zei mijn vriendje, nu mijn man, tegen me van: Ja, Ruth, misschien ben jij juist de goede predikant voor al die mensen voor wie het niet vanzelfsprekend is dat ze bij een kerk willen horen. En dat is in de praktijk eigenlijk ook wel zo gebleven.

Henk Jan Out

Dus je bent predikant geworden in de eerste instantie in in Groningen?

Ruth Peetoom

Ja, ik heb lang over mijn studie gedaan. Dat omdat ik een heel erg veel naast deed ook politiek.

Henk Jan Out

Toen was je interesse in de politiek er ook al?

Ruth Peetoom

Ja, dat was er eigenlijk altijd wel.

Henk Jan Out

Altijd het CDA? Of heb je eerst verkend.

Ruth Peetoom

Oh, ik heb van alles wel verkend, want ik vind dat je met een open blik dingen tegemoet moet. En nou, in de tijd ik politiek actief werd, was het CDA heel groot. Dus het was ook echt zoiets van…

Henk Jan Out

Dat was in de tijd van?

Ruth Peetoom

Lubbers. Dus ik vond het toen ook heel technocratisch. Maar ik kon me wel vinden in de uitgangspunten. Mijn vriendje van toen was heel actief in de gemeentepolitiek in Amsterdam. En zijn vrienden zeiden: van Ja, Rut, volgens mij ben je het met de uitgangspunten best eens. Ik zei: ja, maar ik ben niet altijd eens hoe het in de praktijk gaat. Nou, zeiden ze, dan moet je daar dus wat aan doen. En op die manier ben ik lid geworden en actief geworden. Nooit met het idee dat ik ooit nog eens voorzitter van het CDA zou worden. En dat vriendje van toen, dat is al decennia geen lid meer. En zie daar, ik ben nog steeds, nou, nu gewoon actief partijlid.

Henk Jan Out

Maar goed, dus eerst het predikantschap, maar daar heb je uiteindelijk toch afscheid van genomen…

Ruth Peetoom

Nou nee, hoe gaat het dat in je leven? Ik was heel actief in de 90 jaren in het CDA en eigenlijk was toen ook, ben ik toen echt wel gevraagd van Rutte, wil je op de landelijke lijst, maar ik vond, ik studeerde nog en ik wilde, Kamerlid word je als volksvertegenwoordiger vanuit een bepaalde maatschappelijke ervaring. En ik vond voor mezelf dat ik moest eerst een vak leren. En dat heb ik gedaan. En nou ja, predikantschap is echt een prachtig ambt. Omdat het is zo ongelooflijk veelzijdig. Naast dat je inderdaad met mensen oploopt in allerlei situaties in hun leven, prachtige situatie en heel droevig, en groot vertrouwen krijgt, doe je ook op zondag natuurlijk diensten. Het gaat allemaal ook over communicatie en de manier waarop je doet. Je mag je verdiepen in het echt bestuderen van teksten, maar ook maatschappelijke verschijnselen, menselijke emoties. En daarnaast run je een vrijwilligersorganisatie. Waarbij je echt moet kijken van wat kan iedereen. Dus de HR-component is ook echt aanwezig. Je geeft lezingen, je geeft cursussen. Dus kortom, het is ongelooflijk veelzijdig.

En de dingen die ik dus in de politiek had geleerd, die kon ik heel goed kwijt in het predikantschap. Omgekeerd is het predikantschap ook heel belangrijk geweest voor mijn politieke functioneren. En ook nu voor de dingen die ik nu doe. Want bijvoorbeeld die liefde voor de GGZ, die heb ik echt opgedaan tijdens mijn jaren als predikant. Uiteindelijk twaalf jaar, dus best wel lang, in Groningen en Utrecht. Maar daar heb ik heel veel te maken gehad met mensen met een psychische kwetsbaarheid. Of door rouw of dingen in het leven die gewoon moeilijk waren. Maar ook mensen met psychische ziekten. En ik vind altijd nog wel, als ik dan denk aan kinderen die ik kende, waarbij op zich, rond hun zestiende, dan bepaalde psychische ziekten manifesteerden, aan het licht kwamen, en hoe hun totale perspectief veranderde. En wat voor invloed het had op het leven van hun ouders. En hun hele omgeving. Ook bij mensen die echt met ernstige psychiatrische aandoeningen, bij wie het moeilijk was om binnen te komen. Maar je maakt het de mooiste dingen mee. Het is letterlijk dealen met de gekkigheid van het leven.

Henk Jan Out

Hoe je bent van predikant, ben je niet meteen aan de GGZ gegaan. Er zaten nog een paar stappen tussen. Je bent eerst een hele poos voorzitter geworden van het CDA. Hoe is dat gekomen? Word je daarvoor gevraagd? Of heb je daarvoor gesolliciteerd? Hoe gaan dat soort dingen?

Ruth Peetoom

Nou, toen ik had gekozen om predikant te worden. Toen woonden we in Groningen. En toen zou ik part-time predikant worden. En toen kwam het CDA Groningen en zei: Rut. Je wordt part-time predikant worden? En toen kwam het CDA Groningen en zei: ja, Rut, je wordt part-time predikant, volgens mij kun je er nog best wat naast doen. Wil je geen statenlid worden? Nou ja, dat komen vragen aan de voorzitter van de sollicitatiecommissie. Die zei: oh Rut, maar je wordt part-time predikant. Volgens mij is het veel makkelijker als je statenlid bent. Als je een begrafenis hebt, om tijd te maken, dan dat je als leraar voor de klas staat en je klas in het steek moet laten. Dus ga maar. Nou, dat vertrouwen, dat heeft mij ongelooflijk gemotiveerd. En om ook om er heel zoveel mee om te gaan, want ook als predikant moet je niet een partijkleur hebben. Dan moet je er voor iedereen zijn.

Henk Jan Out

Geen politiek op de kansel?

Ruth Peetoom

Nee nee, dat vind ik niet. Wel heel erg nu maatschappelijke bewogenheid en betrokkenheid, dat zie je wel met het. Kun je ook voor in verschillende politieke keuzes vertalen, vind ik nog steeds. Nou, ik, dat betekent dat ik ook Statenlid werd. Dus ik had landbouw in mijn portefeuille, ruimtelijke ordening. En altijd laarzen achter in de auto. Want je wist nooit op wat voor erf je nu weer terecht kwam. En mijn zusje zei: Ruth doet alles tussen stront en hemel. En zo was het ook. En ik ben dus altijd politiek actief gebleven. Ook op landelijk niveau, het wetenschappelijk instituut en dergelijke. En toen het CDA in 2010 in de problemen was, niet voor het eerst en niet voor het laatst, toen hadden ze echt een verbinder nodig. En toen ben ik gevraagd om een kandidaat te stellen voor het voorzitterschap.

Henk Jan Out

Wat was het probleem toen ook alweer in 2010?

Ruth Peetoom

Dan moet je denken aan de verloren verkiezingen van 2010. Met daarnaast de formatie van het kabinet Rutte 1, de gedoogcoalitie met de PVV, die in het CDA toen ongelooflijke sporen heeft getrokken. En met het befaamde congres in Arnhem.

Henk Jan Out

Toen was jij al voorzitter?

Ruth Peetoom

Nee, toen was ik nog geen voorzitter. Nee, nee, dat kwam pas daarna. En dat, maar ik was daar wel. En ik zat, ik was toen vicevoorzitter van de evaluatiecommissie die die verkiezingen heeft geëvalueerd, de commissie Frissen. En nou ja, toen uiteindelijk mocht ik dus zelf het rapport Frissen ook handen en voeten geven in, nou ja, toch, wat zullen we zeggen, de herstelperiode van het CDA. En dan begin je aan met het vertrouwen van mensen. Niet denken dat dat acht jaar zal duren. De maximale termijn. Ik ben, geloof ik, nog steeds de langzittende partijvoorzitter ooit. Nou ja, dat is niet je doel als je eraan begint. Maar op een gegeven moment was het wel zo. En toen heb ik aan het einde van dat voorzitterschap heel erg nagedacht. Wat wil ik nou? We wonen inmiddels weer in Groningen.

Henk Jan Out

En dat is een fulltime positie in de tijd.

Ruth Peetoom

Was dat nou ja, dan moesten toen ook vooral op bezuinigen en was een fulltime positie. Wat heb ik gezegd? Ja, ik doe het dan vier dagen, want de partij moet ja, moet gewoon opgebouwd worden. Dus dan misschien wel meer inzet vragen, maar vier dagen betaald. En voor de rest is er gewoon een leven.

Henk Jan Out

Nou, en toen na acht jaar was de job klaar?

Ruth Peetoom.

Nou nee, dat was nooit klaar. Maar nou ja, de periode hield op. En dat is ook heel gezond, zowel voor een organisatie als voor de persoon in kwestie, ook voor mezelf.

Henk Jan Out

En toen zaten we inmiddels in 2019, hè? Wie was er toen partijleider?

Ruth Peetoom

Op dat moment nog Buma. Maar die is een paar maanden na burgemeester in Leeuwarden gewonnen. Dus daarna begon een wat onrustige periode.

Henk Jan Out

Ja, maar we gaan dat niet uitgebreid over het CDA hebben, want je hebt daarna ook weer een heel interessante keuze gemaakt, maar de uitgeverij, hoe ben je daar zo terecht gekomen? Want dat lijkt toch iets totaal anders als politiek en theologie?

Ruth Peetoom

Ja, het is ook een rode draad dat ik wel altijd gevraagd ben voor dingen.

Henk Jan Out

Oké. Maar je kunt ook nee zeggen natuurlijk?

Ruth Peetoom

Ja, maar ik ben zeer gepassioneerd door democratie. En dat op allerlei fronten in die zin maakt me ook wel zorgen over de de tijd van vandaag natuurlijk. En probeer ik daar ook weer een mijn eigen actieve bijdrage aan te leveren nu. Maar in het met de keuze voor de media was dus wel een logische. Heb ik altijd heel goed gevolgd, en ook hoe dat medialandschap zich ontwikkelde. De Noordelijke Dagbladcombinatie heet wat het is, NDC Mediagroep. En dat was toen in handen van een stichting die eigenlijk tot doel had om het maatschappelijke weefsel en het economisch weefsel in het Noorden te versterken. En die vonden ook regionale en lokale journalistiek ontiegelijk belangrijk. En ik kreeg dus naast die bijzondere verantwoordelijkheid voor het Friesch Dagblad ook de opdracht om te kijken naar de versterking van die lokale en regionale journalistiek. En je moet je bedenken dat in het medialandschap, uit mijn hoofd, op dit moment 98% van de dagbladen in handen is van twee grote uitgeverijen in Nederland: Mediahuis en DPG Groep. Maar NDC was nog een zelfstandige uitgeverij. voor die drie noordelijke dagbladen, dagblad van het noorden, lebo de courant en en het fries dagblad. Maar ook een heleboel lokale kranten, 40 geloof ik, en plus nog andere media uitingen. En dat, kijk dus, je ziet dat kranten staan onder druk. We zijn tegelijkertijd nog heel. Erg belangrijk voor de publieke opinie. En die dus op een of andere manier levensvatwaard houden. In een landschap waar je aan de ene kant een publieke omroep hebt. Die is natuurlijk door de overheid gefinancierd. En het zijn ledenorganisaties. Maar daarnaast zijn de kranten nu nog gebouwd op abonnementen. En je ziet toch dat steeds minder mensen abonnee worden van een krant. Net zoals ze ook minder lid worden van verenigingen. Nou, en dat betekent dat de inkomsten teruglopen. Ook advertentieinkomsten gaan veel meer naar social media. Terwijl als je kijkt naar kranten en ook naar omroepen, komen die in hun feitelijke werkzaamheden steeds dichter bij elkaar. Ook kranten maken podcasts en tv-reportages, zetten ze online. Het wordt heel digitaal. En de omroepen hebben steeds meer longreads op hun sites. Dus dat betekent dat het eigenlijk heel gek is dat die financiering zo uit elkaar loopt. En ik heb daar dus hard aan gewerkt. Maar op een gegeven moment. Alles staat onder druk.

Henk Jan Out

Om de financiering voor die kranten op te halen.

Ruth Peetoom

Ja, en ook daarvoor, om daar ook vanuit overheids ogen naar te kijken. Want bijvoorbeeld dat gemeenten hun informatievoorziening doen via de pagina, de krant, die dat is steeds minder het geval. Maar dat is wel lifeline voor die lokale bladen. En wanneer zie je iets van het lokale nieuws? Dat is, je kijkt misschien naar de regionale omroep. Maar dat je spontaan naar de website van de gemeente gaat om te kijken wat er gebeurt, dat dat zijn is maar een klein aantal mensen. Als je nieuwe dakkapel wil, dan ga je kijken op de site van de gemeente. Maar als je in de krant dat neerzet, of een advertentie koopt, en je verschoont de kattenbak, dan zie je toevallig nog eventjes dat bij jou in de buurt de nieuwe wegen aangelegd worden. En dat je ook daar bezwaar tegen kan maken, enzovoort. Dus kortom, hou een beetje vast aan, dit is echt een pleidooi voor de journalistiek ook.

Henk Jan Out

Ja, je praat er heel begeisterd over.

Ruth Peetoom

Ja, dat is ook zo. En dat is ook vanwege de voedingsbodem voor beslissingen die mensen kunnen nemen over gemeentepolitiek. Dat we straks weer verkiezingen krijgen. En het gaat over zoveel. De keuzes die je maakt in dat stemhokje, zijn ook belangrijk voor de manier waarop daklozen in jouw gemeente worden opgevangen. Of hoe het met je buurthuis gaat. Of je zwembad. Of wat dan ook. Dus pak je invloed daar. Maar realiseer je heel goed hoe belangrijk jouw stem is. En dat zie je alleen maar als je voldoende geïnformeerd bent. Dus zo lopen. Dat is ook een rode draad. Dat is eigenlijk de dingen die ik doe, best samen hangen. Dat dus ook die inzet voor die democratie, zoals ik dat heb gezien in mijn media jaren, echt alles te maken heeft met het laten meedoen van mensen in de samenleving. En grip krijgen op hun leven.

Henk Jan Out

Uiteindelijk ben je daar weggegaan. En ben je terecht gekomen bij de GGZ. Wanneer was dat?

Ruth Peetoom

In 2021, midden in de coronatijd. En het was ook wel omdat…

Henk Jan Out

Ook daar ben je voor gevraagd?

Ruth Peetoom

Ja, maar de keuze om toen weg te gaan als uitgever, dat was ook wel omdat toen het Mediahuis nam de Noordelijke Dagblad combinatie over. En daarmee kreeg eigenlijk het bedrijf een heel andere richting.

Henk Jan Out

En nog even over die uitgeving. Wat is er nu nog over van die drie dagbladen in het noorden van het land?

Ruth Peetoom

Oh, die bestaan allemaal. Maar je ziet wel dat de eigen nieuwsschading wordt wel minder. Het mooie is ook wel dat ook de Telegraaf en het NRC horen bij het Mediahuis. Maar dat er dus voor allerlei soorten verslaggeving wel veel meer gebruik wordt gemaakt van elkaars nieuwsvoorziening. Maar ook dus van de nieuwsvoorziening maar ook dus van de nieuwsvoorziening van de Telegraaf en het NRC.

Henk Jan Out

Goed, naar de GGZ. Sinds 2021, wat nou ja het rode draad heb je al genoemd, dat past inderdaad zoals je het omschreef er natuurlijk mooi bij wat je wat je passie is om dan naar de GGZ te gaan als ik dat goed begrijp. Dus dat was, daar hoef je niet lang over na te denken toen je daarvoor gevraagd werd?

Ruth Peetoom

Nee, ik kwam natuurlijk niet uit de zorg en mijn eigen zorg was op dat moment wel van: ben ik inhoudelijk voldoende toegerust? Want ik vind wel, ja, ik ben ook wel een beetje een perfectionist, dat en ongelofelijke ADHD er ook nog een keer. Dus dat ik zo lang over mijn studie heb gedaan, dat was daar natuurlijk ook om. Dus altijd kunt en heel goed focussen op één ding af en toe. Maar ja, er zijn ook een heleboel dingen. Tegelijkertijd die interessant en leuk zijn. En dit vergt welgz, is echt een complexe sector.

Henk Jan Out

En wat, vertel eens, hoe ze hoe zit de GGZ in elkaar in Nederland?

Ruth Peetoom

De Nederlandse GGZ is de organisatie van zorgaanbieders. Niet van allemaal, want er zijn maar liefst 7500 GGZ-aanbieders in Nederland en ongeveer 100 zijn lid van Nederlandse GGZ. Maar dat zijn wel de grote organisaties en nou ja ook wel gespecialiseerde organisaties.

Henk Jan Out

7500?

Ruth Peetoom

Ja.

Henk Jan Out

Dus dat is enorm versnipperd eigenlijk.

Ruth Peetoom

Ja, nou ja, je moet zeggen, ongeveer uit mijn hoofd werken er zo’n 110.000 mensen in de GGZ. Maar daarvan werken er zo’n 90.000 organisaties die bij ons zijn aangesloten. Dus moet je je voorstellen dat het overige aantal, zo’n 20.000, werkt dan bij die 7.400 andere instellingen. Dus dat is echt, dat zijn, en dat is tegelijkertijd de makken. Het is zo verschrikkelijk versnipperd geraakt. Want organisaties die bij de Nederlandse GGZ horen, doen volwassenenpsychiatrie. En hulpverlening, doen jeugdshulp, doen verslavingszorg en de hele forensische kant. Dus daar zit alles bij. En ook met grote problematiek. Die volwassenenzorg. Er staan zo’n De wachtlijst voor volwassenen telt zo’n 110 Nee, zo’n… Ja, toch wel bijna 110.000 wachtenden. En daar tellen we niet eens de jongeren bij. Want die staan op de lijsten van gemeenten. Want dan hebben we natuurlijk mensen met onbegrepen gedrag. We hebben alleen mensen die niet uit kunnen stromen. We hebben heel veel verslaving in Nederland, op allerlei fronten. Dus niet alleen alcohol en drugs, maar ook games en en gokken. En ja, dat allemaal is een soort mix van: wij hebben het heel erg versnipperd georganiseerd. Met apart voor volwassenen, apart voor jongeren, die van ook weer allemaal in verschillende wettig wetgeving. We zes verschillende wetten en financieringstelsels waar we waarmee we moeten dealen in de GGZ. Maar mensen zijn niet op te knippen in stukjes. Mensen hebben zijn mensen uit een stuk, met met problematiek die op verschillende manieren geregeld moet worden. En dan ja, er zijn zelfs mensen die te dealen hebben met die zes verschillende wetten.

Henk Jan Out

Maar dat is natuurlijk een, denk ik, een enorme historie achter hoe dat nu georganiseerd is. Dat waren vroeger allemaal individuele clubs. En nu heb je natuurlijk de belangrijke organisatie waar jij nu de voorzitter van bent. Dat is een brancheorganisatie met heel veel verschillende dingen onder zich.

Ruth Peetoom

Ja, maar de versnippering zit niet bij ons. De versnippering zit echt in het stelsel. En de versnippering zit ook wel in het veld, maar dat komt ook wel omdat we hebben gezegd: hey, je kunt sinds de de invoering van de nieuwe wetten in 2006, 2007, en het heeft zich vervolgens ook, ja, kun je allerlei momenten aanwijzen. We hebben dat de jeugdwet eraf ging. Dat we de wlz en de wmo anders hebben georganiseerd. Maar bij elkaar is het een ongelooflijke lappendeken geworden. En dat betekent ook voor zorgaanbieders dat die bijvoorbeeld contracten moeten sluiten met zoveel verschillende gemeenten. En binnen die verschillende wetten. En verantwoording moeten afleggen naar allerlei verschillende instanties. En ook naar de inspecties vervolgens. De financiersinspecties en aanbestedingen. 40% van de tijd die zorgprofessionals hebben, gaat op aan administratie en regels. En dat is natuurlijk onverantwoord, eigenlijk.

Henk Jan Out

Dus nog even over, hoeveel geld gaat er ongeveer om in de hele GGZ?

Ruth Peetoom

Nou als je het bij elkaar optelt is het zo’n 6, 7 miljard. Maar dat is eigenlijk als je het op de zorgbegroting bekijkt, eigenlijk natuurlijk maar een beperkt percentage. En, 5% geloof ik.

Henk Jan Out

Totale budget is dan 100 miljard of zoiets.

Ruth Peetoom

114 Miljard is het inmiddels voor de hele zorg. En als je dan kijkt hoeveel mensen het betreft. Want een kwart van de Nederlanders krijgt ergens in zijn leven te maken met een psychische aandoening. Er zijn 3,3 miljoen mensen in Nederland met een chronische mentale aandoening.

Henk Jan Out

3,3 miljoen mensen met een psychische aandoening?

Ruth Peetoom

Ja.

Henk Jan Out

Dat is veel?

Ruth Peetoom

Dat is veel. Daarvan zijn er zo’n anderhalf miljoen in zorg.

Henk Jan Out

En wat is dan de definitie van een aandoening, een psychische aandoening?

Ruth Peetoom

Ja, dat heeft allerlei verschijningsvormen. Want de groep met een ernstige psychische aandoening die je hele leven ontregelt, dat is natuurlijk een veel kleinere groep. Maar als je naar mezelf bijvoorbeeld kijkt, ik heb ADD. Dat is overigens aan het licht gekomen toen mijn kinderen dat bleken te hebben. En echt ADD, ADHD komt in je kindertijd aan het licht. En het heeft grote voordelen. Want je wordt er creatief en flexibel van. Je kunt vaak heel goed focussen. De grote geesten hadden, de Einsteins van deze wereld hadden, geloof ik, bijna standaard ADD. En ook als kunstenaar heb je er heel veel profijt van. Maar het kan ook ongelooflijk… Het kan ook complicaties geven. Kijk, ik kijk nu naar mezelf. Ik heb 14 jaar over mijn studie gedaan. Achteraf kun je zeggen: hoe kon dat nou dat iemand die op zoveel vlakken, nou, eigenlijk heel creatief en succesvol was, die studie dan niet voor elkaar kreeg, omwege gebrek aan concentratie. Nou, in mijn tijd hebben we dat kunnen opvangen. En ik heb het ook een groot deel voor het zelf bekostigd. Maar voor mijn kinderen bijvoorbeeld, nu in deze tijd, met waar eerst het leenstelsel is en nu de andere vorm van studiefinanciering, ja, je ligt zomaar ligt er zomaar uit. En dat levert soms in je leven ook ongelooflijk veel problemen op, want je krijgt een groot, vaak ook een grote schuld. En kon woning kun je niet meer kopen, enzovoort. En voor mijn kinderen, die zijn, weet je, we hebben een gelukkig gezin waar het stabiel is. En dan kun je dingen opvangen. Maar voor een heleboel andere kinderen levert het grote problemen op. En daar wil ik me ook echt hard van maken.

Henk Jan Out

Je omschrijft inderdaad dat je zelf met ADD dat relatief goed kon managen in jouw tijd. Maar dat het nu veel lastiger is. En is dat ook niet een beetje het symptoom van deze tijd? Dat op het moment dat mensen nu klachten hebben, of psychische klachten, of wat dan ook, dat ze veel eerder naar een hulpverlener gaan. En ook eisen, eigenlijk, dat er een soort vergoeding of dat er hulp wordt geboden, terwijl dat vroeger misschien veel meer op een andere manier werd geregeld. Is men nu ongezonder, mentaal gezien, dan vroeger?

Ruth Peetoom

Het heeft twee kanten, Henk-Jan. Aan de ene kant leven we in een tijd waar, als ik alleen naar mezelf kijk, ik ben groot geworden in het predigitale tijdperk. Zonder mobiele telefoon. En je ziet nu al wat voor beslag het legt op mensen als je 24 uur per dag bereikbaar moet zijn. Dat levert ook prestatiedruk op. Heel veel piepjes, beelden. Je staat bij de bushalte en er zit een tv-scherm. En op de lopende band krijg je impulsen. Dus als je al een mentale kwetsbaarheid hebt, wordt die veel meer getriggerd. En ook nog gekoppeld aan die prestatiedruk, aan het, nou ja, de problemen in deze tijd zijn natuurlijk ook niet simpel, grote problemen op de woningmarkt. Dus die mentale kwetsbaarheid wordt dan getriggerd. Aan de andere kant is het ook zo, ik ben natuurlijk predikant geweest. En op het moment, ik ben het nog officieel, met eminitaat heet dat. Maar niet meer actief. Maar toen ik de overstap maakte naar de GGZ, toen kwam ik voor iets, ik weet niet meer wat, bij de dokter. En die feliciteerde me met mijn nieuwe baan, mijn huisarts. En we hadden het erover. En toen zei ze: ja, Rutte, een heleboel mensen die je vroeger zag als predikant, die zitten nu bij mij in de wachtkamer. En dat is natuurlijk ook wel zo. Er zijn minder plekken om dingen te delen met een ander. Ik kon als predikant onbekommend vragen aan anderen van: hoe gaat het met je? En dan kwam er vaak een verhaal of een rauw situatie of wat dan ook. Maar ook wel hele ernstige dingen. Toen ik predikant werd eind negentiger jaren, waren de mannen die naar Indië waren geweest, die gingen met pensioen en de traumas kwamen boven. Over schuld en echt PTSS-klachten. En dan is het ook wel van: ik kon dat niet oplossen. Maar soms kon je ook wel zeggen, de lichtere klachten wel. En nu hebben heel veel mensen geen andere bel meer om op te drukken dan de bel van de huisarts. En op het moment dat je bij de huisarts over de drempel stapt, is iets zorg. En ja, een heleboel problemen waar huisartsen mee te dealen hebben, zijn eigenlijk maatschappelijke problemen. Als je niet slaapt, dan kan dat inderdaad. Je bent depressief en dan kan dat komen omdat je mentale aandoening hebt. Maar het kan ook komen omdat je schulden hebt. Of je huis uit moet. Of dat je ouders in een vechtscheiding zitten. En dan zijn er hele andere soorten hulp nodig dan eigenlijk een psychiater of een psycholoog. En dat is wel waar we nu heel erg aan werken. Aan die, wat wij noemen, de beweging naar de voorkant, om meteen al te kijken: waar komt iets vandaan? En ik ga vanmiddag op werkbezoek bij GGZ Breburg. En daar gaan we naar een mentaal gezondheidsnetwerk. Zij waren de eerste in de tijd, of nou ja, ze noemden dat het verkennend gesprek. En hebben dat ook echt laten zien. Dat mensen veel sneller zijn geholpen als je snel erachter komt waar het vandaan komt. Maar dat ook zorg beschikbaar kan komen voor mensen met echte aandoeningen. Waar je wel een medische hulpverlening voor nodig hebt.

Henk Jan Out

Want het loopt wel een beetje uit de hand. Een aantal mensen dat naar de dokter gaat met mentale problemen. En die dan in het circuit wie komen, wachtlijsten. Ik lees dat de uitgaven van de GGZ veel harder groeien dan verwacht en ook harder dan in andere zorgsectoren. Ja, daar is misschien een verklaring voor. Maar hoe moeten we daar als samenleving nou het beste antwoord op geven? Door meer geld in de GGZ te stoppen of moeten we het anders organiseren?

Ruth Peetoom

Allebei, Henk-Jan, allebei. Want je ziet wel dat de problematiek echt ontzettend is toegenomen. En dat is door die complexere samenleving, maar dat is ook, de mentale problemen zijn ernstiger. Dus als mensen eenmaal in behandeling zijn, duren die vaak ook langer en is er gespecialiseerde hulp nodig. Dus dat is, dat moeten we echt wel verdisconteren. Aan de andere kant zien we ook echt een enorme toename onder jongeren. En ik schetste net al iets van van die achtergronden. En nee, dan is het verbieden van de mobiele telefoon tot je 16e is niet de de panacee die alles oplost. Het is dat is verantwoord omgaan met sociale media wel, wat mij betreft. Maar het is wel ook, hij zijn jongeren nou de kanarisch in de kolenmijn, of zijn het de sneeuwvlakjes? Dat ik, ik zou dat wel serieus nemen. Want de mensen die nu hulp vragen, en het zijn vaak met ernstige dingen, of de eetstoornissen zijn, of de helft van de studenten is eenzaam, maar ook 15% is suicidaal. Nou, weet je, dat is niet zomaar weg. En dan zou ik zeggen: doe er alles aan om te kijken of je de problemen die er zijn op een andere manier kunt oplossen. En ja, dat vergt ongelooflijk goede samenwerking met onderwijs, met werkgevers, met woningbouwcoöperaties, met schuldhulpverleners, enzovoort. Dus dat vergt echt een hele brede aanpak. Maar het vergt ook meer geld voor de GGZ. En dat is niet populair in een tijd dat er zorgbezuinigingen moeten komen. Maar ik denk om erger te voorkomen. En dus ook te voorkomen dat alles crisis wordt. En dus veel duurder. Denk ik dat je ook op dit moment wel de dingen moet doen die nodig zijn.

Henk Jan Out

Op dit moment als deze podcast uitgezonden wordt, heb ik het donkere vermoeden dat we nog geen kabinet hebben. Vind je dat geestelijke gezondheidszorg daar ook in de coalitiebesprekingen hoog op de agenda moet staan? Ja, absoluut. Uiteraard vind je dat. En wat moeten ze dan vooral beslissen?

Ruth Peetoom

Ja, nou ik wil even beginnen. We hebben net een interdepartementaal beleidsonderzoek gehad. Een zogenaamd IBO. Op verzoek van de Tweede Kamer.

Henk Jan Out

Wat is een IBO?

Ruth Peetoom

Dat is een commissie die ingesteld is op zoek van de Tweede Kamer door financiën. Die kijkt naar problematiek in een bepaalde sector. Kan heel breed zijn op allerlei beleidsterreinen. En daar aanbevelingen voor doen. Heel vaak zijn dat bezuinigingen. Bezuinigingsmogelijkheden. Maar in ons geval hebben we meer gekregen. De commissie is, vinden wij, heel goed te werk gegaan om zich echt te verdiepen in de problematiek. Dus zowel volwassenen als jeugd, verslaving, maar alleen het forensische deel is er buiten gebleven. Maar heeft daarbij een forse constatering gedaan, namelijk dat het huidige systeem niet houdbaar is voor de GGZ. En eigenlijk betekent dat dat de marktwerking.

Henk Jan Out

Dus de overheid zelf zegt dat het zo niet hanteerbaar is en dat het niet houdbaar is.

Ruth Peetoom

Ja, en dat was een breed samengestelde commissie. Het is een ambtelijke commissie, dus de ambtenaren in, maar ook van financiën. En die hebben drie voorstellen gedaan, drie scenario’s. Ze doen altijd een besparingsscenario, dat is standaard. Maar hierbij zit ook een scenario met wat eigenlijk een bestendiging is van zorgkosten. Maar ook een investeringsscenario. En daarbij zeggen ze ook heel duidelijk: kijk naar preventie. Verdisconteer ook wat preventie kan doen. Financier de complexe GGZ, de cruciale GGZ, op een andere manier. Dus niet meer in het concurrentiële model. Maar kijk juist naar meer een beschikbaarheidsfinanciering. En daarnaast kijk ook anders naar de samenleving. En dat is dus heel bijzonder. Want Den Haag is heel verkokend georganiseerd. Daar heb je een ministerie van VWS, een ministerie van sociale zaken, een ministerie van onderwijs, nou ga maar door. Maar dat de budget, dat je dus ook in elkaars budget, dat dat dat je als je dat inzet op een bepaald vlak het rendement in een ander ministerie kan zijn. En dat het enorme besparing kan veroorzaken, dat dat dat wordt weinig gezien. En bijvoorbeeld een bureau’s McKinsey heeft gezegd: ja, de kosten die niet, geen aandacht aan mentale gezondheid en psychische problemen oplevert, is als je alles meerekent, dus ook uitkeringen, de participatie van mensen in de samenleving, mantelzorg, als je dat optelt, is dat, gaat het om een bedrag van 17 tot 57 miljard. Nou, en daarvan zou je zeggen: investeer dan een gedeelte in de GGZ om erger te voorkomen. Dat bespaart zowel leed bij mensen als een heleboel ellende in de samenleving. En het is nog goedkoper ook.

Henk Jan Out

Maar goed, dat zeggen natuurlijk alle zorgaanbieders waar een zekere bezuiniging dreigt. Als je allemaal doet wat wij graag willen, dan heeft dat heel breed effect op de samenleving. En per saldo kom je dan goedkoper uit.

Ruth Peetoom

Oh, Henk-Jan, ik ben er zo ontzettend klaar mee dat het zou gaan hier om het rendement of het instand houden van die aanbieders. Die aanbieders zijn er om zorg te verlenen. En dat is omdat dat nodig is, niet omdat, als je als je groter rijk wil worden, kun je iets heel anders gaan doen dan GGZ. 40% van onze instellingen stond onder water twee jaar geleden. En dan gaat het dus helemaal niet om rendement. Dan gaat het om echt dat je die zorg kan verlenen. Dat staat onder druk. En als dat niet gebeurt, dan, ik heb de burgemeester zal weer aan de telefoon hangen, die zeggen: wat moet ik met die verwarde mensen op straat? En dan denk ik van: de GGZ kan niet al die maatschappelijke problemen oplossen. Is een soort loket waar dat terecht komt. Dit moeten we samen doen met gemeenten, met politie, met de woningbouwcorporaties. En ja, dan moet Den Haag dus ook in de benen. Dus alsjeblieft, laat daar die coördinerend bewindspersoon komen die inderdaad zorgt dat die verschillende lijntjes in Den Haag aan elkaar verknoopt raken. En dat wij ook samen met die gemeenten, die ook heel graag willen, gewoon aan de lat kunnen. Want de problemen zijn nu echt veel te groot.

Henk Jan Out

Met andere woorden, jouw advies voor de fractieleiders, de partijleiders die nu in coalitieoverleg zijn, is: voer uit wat het IBO, Mentale Gezondheid en GGZ aanbeveelt.

Ruth Peetoom

Ja, dat investeringsprogramma.

Henk Jan Out

En staat er ook een prijskaartje bij? Hebben ze zich aangegeven hoeveel dat gaat kosten als je dat zou willen implementeren? Of zijn dat alleen algemene doelstellingen?

Ruth Peetoom

Nee, nee, er zijn ook heel uitgebreide opties doorgerekend. Dat heb ik nu op dit moment niet paraat, want dat gaat echt, geloof ik, nou, wat is het? Het heeft heel veel mogelijkheden. Maar ja, de rode draad daarin is wel: investeer in de mensen die de zorg kunnen leveren. Dus dat betekent zowel dat, want zonder mensen geen zorg. En je kunt met geld ook echt niet alles oplossen. Maar maak het wel mogelijk dat mensen opgeleid worden. Dat ze plezier in hun werk houden. Dat ze adequaat betaald worden. Want nu is dat echt, in vergelijking met andere sectoren, niet zo. En het is ook nog eens heel zwaar werk. Een zwaar werk waarvoor je kiest. Want het is, ik vind het echt. Een zwaar werk waarvoor je kiest. Want het is, ja, ik vind het echt, het mooiste werk van de wereld is natuurlijk ingewikkeld om te zeggen. Maar iets voor een ander kunnen betekenen in zeer kwetsbare situaties. Eén verhaal, mag wel hè?

Henk Jan Out

Ja, geen probleem.

Ruth Peetoom

Werkbezoek op de high intensive care van een instelling in het oosten van het land. Twee zorgverleners die al 25 jaar werken op die intensieve afdeling. En ik praat met hun over hun arbeidsomstandigheden en lonen. Dat het best ingewikkeld is. En ze hadden heftige incidenten gehad. En zij zei dus: doe er wat aan. Dat ook aan mij. En ik zei: ja, dat zeg ik toe. Maar je werkt hier al 25 jaar. Je bent nog niet weg. Wat is dat dan? Toen gingen ze aan. Lichtjes in de ogen. Blauwe plekken op de armen. Zeggen van: ja, iets te kunnen betekenen voor die mensen die hier terechtkomen, die niemand meer wil, die agressief zijn, en dan toch het verschil kunnen maken. En de weg te openen vanuit dat dieptepunt naar een zo gewoon mogelijk bestaan. Dat is toch het mooiste wat er is.

Henk Jan Out

En wat is dan het praktische probleem in dit specifieke voorbeeld wat je noemt, dus een hele specialistische complexe zorg, als ik het goed begrijp? Wat is aan dat grote probleem wat ze tegenkomen, wat opgelost moet worden?

Ruth Peetoom

Nou ja, het probleem zit er wel achter. En dat is dat die complexe zorg nooit winstgevend is te krijgen.

Henk Jan Out

Is er te veel marktwerking geslopen ook in de GGZ?

Ruth Peetoom

Ja, zeker. En er zijn ook onderdelen van de GGZ die heel lucratief zijn. Dat is de lichte zorg. En die wordt vaak door organisaties gedaan die dat ook alleen doen. En daar kunnen mensen dan van negen tot vijf werken. En het is ook inderdaad, ja, dat zijn de organisaties. Die zijn overigens niet bij ons aangesloten, over het algemeen. Die ook soms door buitenlandse investeerders worden overgenomen. En dat dat lucratief is. Maar dat is eigenlijk datgene waarmee dan de zware zorg bekostigd kon worden. En aan die zware zorg, die langdurige, ingewikkelde zorg.

Henk Jan Out

Die complexe psychiatrische problematiek.

Ruth Peetoom

Ja, die ook heel lang duurt. Want het zijn chronische ziekten. En dat is dus ook niet zomaar klaar. Dat is ook, nou ja, zoals je ook diabetes levens lang hebt, is dat ook met ernstige mentale ziekte zo. Dat dat blijft. Dus dat betekent dat je soms ook intensievere behandeling nodig hebt. Nooit een hele leven behandeling. Want het is ook soms begeleiding. Soms heb je ook helemaal niets nodig, omdat het wel goed met je gaat. Ja, dat hebben we niet verdisconsteerd in ons systeem. Totaal niet.

Henk Jan Out

Want er is onvoldoende passend aanbod?

Ruth Peetoom

Ja, maar het wordt ook onvoldoende gefinancierd. Dus in de tarieven bijvoorbeeld die daarvoor zijn.

Henk Jan Out

Want dat komt uit de wet langdurige zorg denk ik?

Ruth Peetoom

Nee, dit is echt ZVW. Dit zijn zorgverzekeraars.

Henk Jan Out

Dus de verzekeraars moeten dan contracten met dat soort instituten die die langdurige zorg voorzien, voor hun rekening nemen. Die moeten daar contracten mee afsluiten. En dat gebeurt onvoldoende, of?

Ruth Peetoom

Nou ja, ik zeg niet dat dat overal zo is. Absoluut niet. Maar als je het door de bank neemt, dus het totaalbeeld, dan is dat wel. En is het scheef gegroeid met al die wetten, systemen, financieringstromen, dat die niet meer in verhouding tot elkaar staan.

Henk Jan Out

En waarom doen zorgverzekeraars dat niet? Omdat dat te veel geld voor ze kost?

Ruth Peetoom

Het is spannend. Want je weet op het moment dat je bij deze zorgtrajecten niet hoeveel het gaat kosten of hoe lang het gaat duren. Kijk. Ik heb een nieuwe heup. Twee zelfs. Dat is heel duidelijk. Dat doe je in operatie. Dat kost zoveel. Er kan een complicatie bij voorkomen. Maar over het algemeen kun je best goed inschatten wat dat kost, hoe lang het duurt en wat voor zorg je daarvoor nodig hebt. Maar bij psychische zorg is dat veel ingewikkelder. Zeker bij die ingewikkelde zorg. Overigens hebben we in het ISA en ASWA, die termen durf ik hier te gebruiken omdat dit waarschijnlijk voor een geroutineerde luisteraar is, het Integraal Zorgakkoord en het Aanvullend zorg- en welzijnsakkoord. Belangrijke akkoorden waar allerlei verschillende zorgpartijen zich aan verbonden hebben. Dus huisartsen, ziekenhuizen, de zorgverzekeraars. Maar ook de NZa, de zorgautoriteit en de inspectie zitten ook aan tafel. En de gemeente, heel belangrijk. Maar daar kun je dus afspraken maken over hoe je met elkaar samenwerkt. En ik ben even je vraag kwijt Henk-Jan…

Henk Jan Out

Ik zit me af te vragen hoe die complexe zorg, hoe die nu gefinancierd wordt, wat de rol van zorgverzekeraars daarbij is. Je geeft aan dat daar knelpunten liggen. En ik vraag me af: wat moeten we doen om die complexe zorg beter behapbaar te krijgen, betaalbaar te krijgen, ziektekostenverzekeraars wellicht meer geïnteresseerd te krijgen om te zorgen dat de problematiek die je net in die casus omschreef… Ja, we willen graag helpen, maar het lukt niet. En wat lukt er dan niet? En hoe kunnen we dat oplossen?

Ruth Peetoom

Ja, en daarvoor hebben we dus in dat Integraal Zorgakkoord, in het aanvullend Zorg- en Welzijnsakkoord, ook afspraken gemaakt. Zowel over de goede inzet van zorgprofessionals daarin. Onderdeel daarvan is ook wel adequate bekostiging. En voor die cruciale zorg. Dan beginnen we nu met de high intensive care. En de IHT. De intensive home treatment. Maar je ziet ook dat we daar bij het ASWA ook zeggen. We moeten kijken naar de aanspraken. Welke psychische aandoeningen worden gefinancierd. Welke misschien ook niet. En dan zal het dus om lichte aandoeningen daarin gaan. En moet je hulp daarvoor zelf betalen. Maar dat is een traject dat we nu beginnen. Samen met zorgprofessionals, dus psychiaters, psychologen in ons geval, en verpleegkundigen. En ook met de NZa, de Nederlandse Zorgautoriteit. En het Zorginstituut. Het Zorginstituut bepaalt ook wat vergoed wordt en wat niet. En de zorgverzekeraars zitten daar ook aan tafel. En ik merk echt goede wil. Dus het feit dat ze geen overzicht hebben, dat willen we echt verbeteren. Net als we met elkaar ook de wachtlijsten willen aanpakken. Dus we gaan vanaf januari daar ook echt anders naar kijken. Waarbij de zorgverzekeraars ook. We delen dan de gegevens met elkaar over wie staat op de wachtlijst. Niet met name toename, maar wel aandoeningen. Zodat je veel beter ook weet. Ook als zorgverzekeraars, waar moet je je op voorbereiden? Dus er zijn goede stappen in. En mijn oproep zou wel zijn, en dat is nu ook aan het nieuwe kabinet: wij hebben die zorgakkoorden afgesloten. Met daarin belangrijke afspraken. Ja, er moet bezuinigd worden. Maar alsjeblieft, maak mogelijk dat ISA en ASWA onverkort kunnen worden uitgevoerd, want dat verbetert de zorg en dat bespaart de kosten. En ook, ja, dat weet je zelf ook, dat als je je huis isoleert moet je ook eerst kosten er tegenaan gooien om dat voor elkaar te krijgen. Wij hebben dat op dit moment echt nodig. Geen nieuwe akkoorden, en wel onverkort uitvoeren van ISA en ASWA.

Henk Jan Out

Continuïteit en afspraken die al gemaakt zijn, gewoon nakomen eigenlijk.

Ruth Peetoom

Ja, we hebben er heel hard aan gewerkt en ik vond het zelf heel bijzonder dat ook dit demissionaire kabinet in de tijd, drie dagen voordat ISA en ASWA getekend zou worden, sneuvelde, het kabinet. En ik wil echt alle credits ook geven aan Eddie van Heijem, die één week interim minister was op VWS. En die toen echt gezegd heeft: ik ga zorgen dat dat ASWA getekend kan worden. Dat krabbelen we niet op terug. En dat heeft Daniela Jansen, die namens de NSC in de zomer minister was, gedaan.

Henk Jan Out

Dat is niet meer bij te houden.

Ruth Peetoom

En uiteindelijk heeft Jan-Anthony Bruijn, het is grap dat hij de minister van de week is, maar het was heel mooi dat hij drie dagen inderdaad was aangetreden. Ook inderdaad namens VWS en zijn handtekening…

Henk Jan Out

Dus iedereen ziet ook wel het belang van de continuïteit van die akkoorden.

Ruth Peetoom

Ja, waarbij we wel één zorgpunt hebben. Ik denk dat het nieuwe kabinet er ook echt aan die akkoorden op zich niet zal komen. Maar we hebben te weinig geld om de transformatie te kunnen maken. We hebben een heleboel goede plannen gemaakt, en dat zijn vaak complexe plannen. Omdat in ons geval, ik gaf al aan, van die samenwerking met anderen is zo belangrijk. Maar bijvoorbeeld ook de gemeenten moeten zich dan committeren. Je kunt niet van een gemeente vragen om zomaar je handtekeningen zetten met verkiezingen in de aanloop. En dan heb je ook weer een periode van vier jaar. Dan moet je je raad bij betrekken. Dat het veel complexer. Dus uiteindelijk duurde het langer bij ons om die transformatieplannen voor elkaar te krijgen. En ja, het geld raakte wel op. En we hebben nu dus een heleboel goede plannen die echt soms letterlijk op wachtlijsten zijn gezet, of soms niet meer in behandeling worden genomen omdat het de pot leeg is. En daarvan zeggen: wees niet pennywise, pound foolish. Maar inderdaad, zet er middelen bij, want dat levert je op termijn grote besparingen op. En de zorg wordt ook beter. En daar hebben al die patiënten, cliënten, hoe je ze ook maar noemt, het meest aan.

Henk Jan Out

En de samenleving ook. Heel duidelijk verhaal. Dankjewel daarvoor, Ruth. Ja, je bent ontzettend druk. Niet alleen van jezelf, zo bedoel ik het niet, maar gewoon ook in je werk. Heb jij nog tijd voor persoonlijke hobby’s?

Ruth Peetoom

Nou, ik vind het een beetje een confronterende vraag, dat is want ik heb ook, ik woon in Groningen met ongelooflijk veel plezier. Maar het is voor een voorzitter van een landelijke organisatie iets minder centraal, zullen we maar zeggen.

Henk Jan Out

Want jullie kantoor staat ook in Groningen?

Ruth Peetoom

In Amersfoort. Maar ik ben dus heel veel onderweg. Ik zeg altijd: ik woon in een koffer en ik werk in een tas. Maar ik heb ook een heel erg leuk gezin en fantastische vrienden. Dus eigenlijk is het van belang om die te zien en erbij te blijven. Drie studerende kinderen. Oh nee, mijn oudste studeert volgende week af. Dus die is net met zijn baan begonnen. Ja, weet je, daar wil je ook zijn. En dat is ook wel. Ik vind het echt mooi dat dingen die ik mag doen, je merkt ook wel, ik ben er echt. Ik ben een gepassioneerd meer en dat dat kun je nooit uitschakelen. Maar ja, ik hou ook van de mensen om heen. En als je zegt: wat besteed je de rest van je tijd aan? Dan is het gewoon een leuke dingen. doen met de mensen die mijn lief zijn.

Henk Jan Out

Ja, dat omschreef je ook in het voorgesprek: Ik woon in een koffer en ik werk in een tas. Mooie omschrijving.

Ruth Peetoom

Ja, mijn koffer is ook ongelooflijk zwaar, want er zit natuurlijk van alles in: een strijkijzer en verlengsnoer en al die dingen die je, ja, nou ja, dat dat dat doe je dus in dat moment. Je miste het, dat is en ja, dat dat betreft heb ik heb ik een heleboel dingen dubbel. Met met, nou ja, noem maar op, veunen en elektrische tandenborstel, weet ik allemaal niet wat. Maar dat sleep je dus de hele tijd mee. En dat is, wat dat betreft, de koffer is paars en groot. En ik denk van: laat dat dan maar mijn vaste metgezel zijn in deze fase van het leven.

Henk Jan Out

En voorlopig blijf je nog wel even bij de GGZ, denk ik.

Ruth Peetoom

Oh, ik ben net herbenoemd, voor vier jaar. Dus in de tijd was dat ook eigenlijk echt wel met die opdracht om die beweging naar de voorkant te maken. Want ik kwam al niet uit de zorg, maar ik nam al van alles mee. Kan te maken, want ik kwam al niet uit de zorg, maar ik nam al van alles mee. Ja, het mooie is wel dat als je de dingen hebt gedaan die ik heb gedaan, dat je je bij EDS of bij de Nederlands Vereniging van Gemeenten zo niet meer hoeft voor te stellen, maar wel het meteen kunt hebben over de inhoud, die contacten waren er al. En dat is ook echt: we gaan het samen doen, zei ik ooit toen ik partijvoorzitter werd. Maar dat geldt natuurlijk ook op die andere plekken waar ik gewerkt heb. En zeker in de GGZ.

Henk Jan Out

Ik wens je daar ontzettend veel succes bij de komende vier jaar. En u, waar u ook bent, dank voor het luisteren naar de podcast. En graag tot over drie weken. Dag.

Dit was Leaders in Life Sciences, dankjewel voor het luisteren. Vond je iets van deze aflevering? Wij ontvangen graag jouw feedback. Wat houdt bijvoorbeeld jou bezig en over wie wil je meer horen? Laat het weten via een Apple of een Google review of stuur een berichtje via social media of natuurlijk gewoon per mail. Onze waardering is groot. Tot slot, nog dank aan onze partners. Dat zijn Pivot Park, Pedersen & Partners en Johnson & Johnson Innovative Medicine.