Dit is Leaders in Life Sciences, een podcast waarin we op zoek gaan naar het verhaal achter de mens. We praten met leiders van nu en later over wat hun drijft, hun carrière en privéleven. Want door naar elkaar te luisteren komen we als individu en als sector verder. We willen onze partners hartelijk bedanken voor hun steun, dat zijn Pivot Park, Pedersen & Partners en Johnson & Johnson Innovative Medicine. Te gast in deze aflevering, Jan de Kerpel. Uw host is Henk Jan Out.
Henk Jan Out
Vandaag hebben we een heuse bankier als gast, Jan de Kerpel. Hartelijk welkom. Nou ja, bankier. Hij heeft een biomedische achtergrond. Promoveerde daarin en hield zich bezig met molecular modeling. Onder andere bij Thibautek. Later opgegaan in Janssen Pharmaceuticals. Maar hij had vooral interesse in business en finance. Hij deed een MBA, deed cursussen in het weekend en is inmiddels Managing Director en hoofd Life Sciences bij Van Landschot-Kempen. En daar is hij Investment Banker. Ik zeg het allemaal goed, hè Jan?
Jan de Kerpel
Ja, allemaal heel correct, Henk-Jan. En heel leuk om hier te zijn.
Henk Jan Out
Dank je. Ja, ik moet even uitleggen wat dat is… Wat is een investment banker?
Jan de Kerpel
Ja, een fantastisch woord. En misschien uitleggen wat het niet is, want het woord “investment” zit erin, maar eigenlijk investeren wij zelf niet in andere bedrijven. Wat wij wel doen, is: wij brengen investeerders in contact met bedrijven die op zoek zijn naar geld, enerzijds, en anderzijds brengen wij bedrijven in mergers and acquisitions, dus M&A. Dus we spelen altijd een soort van tussenfiguur op dat vlak.
Henk Jan Out
Oké goed, we gaan het daar waaruitgebreid over hebben. Eerst even over Van Landschot-Kempen, dat klinkt als een fusie tussen twee bedrijven, klopt dat?
Jan de Kerpel
Ja, Van Landschot is meer dan 300 jaar oud en is in Nederland, denk ik, het best bekend als een private bank. Ongeveer twee decennia geleden kocht Van Landschot M&A, Kempen & Co op. En Kempen, zelf 100 jaar oud, ooit begonnen op de grachten in Amsterdam als een aandelenhandelaar. Het is ook de naam van een persoon, Kempen. Voor de investment banking activiteiten en voor wat wij noemen, in het jargon, de asset manager. Dat is dan echt een groep van mensen die geld beheren om te investeren in bedrijven. Dus dat is het Kempendeel. En sinds een paar jaar is het bedrijf gerebrand, want de twee brands bestonden naast elkaar. Maar sinds een paar jaar is het bedrijf gerebrand als Van Lanschot Kempen. Dus ook de private bank noemt u Van Lanschot Kempen. Heel sterk actief in de Benelux. Met onze investment banking activiteit in life sciences, en ook in andere activiteiten, zijn we overal in Europa actief. En we hebben zelfs een kantoor in Amerika, om ook de Amerikaanse investeerders vooral naar de Europese bedrijven uit te brengen.
Henk Jan Out
Het is natuurlijk een zeer internationale aangelegenheid neem ik aan?
Jan de Kerpel
Ja, het is hyperinternationaal. En wanneer het gaat over kapitaal dat in groeibedrijven, wat biotech, life sciences toch dikwijls is… Mijn inschatting is dat ongeveer 80% of meer van dat type kapitaal in de VS wordt geïnvesteerd. Het is daar ook, zoals vele dingen, allemaal groter en soms beter. Maar die Amerikaanse investeerders weten ook Europa, en ook Nederland, de Benelux, goed te vinden, omdat hier zeer goede technologie, science, gedaan wordt. En men zegt ons dikwijls dat het hier iets “goedkoper” is, tussen aanhalingstekens. Dus wij spelen daar op die manier ook een connecterende rol.
Henk Jan Out
En hoe groot zijn jullie als life sciences groep?
Jan de Kerpel
Binnen de investmentbank zijn we ongeveer 120 man. We hebben twee grote franchises. Een franchise is vastgoed, de andere franchise is life sciences. In life sciences zitten we, give or take, met ongeveer 30 man. Ik kan misschien ook even uitleggen wat de link is tussen vastgoed en life sciences. Hoe kom je daar dan op? Eigenlijk niks, behalve twee zaken. Zowel in vastgoedinvesteringen als in life sciences is het heel technisch. En het is heel kapitaalintensief, en daarom is dat voor een bank.
Henk Jan Out
Het gaat om grote bedragen?
Jan de Kerpel
Grote bedragen met institutionele investeerders en klanten of bedrijven die heel regelmatig vers kapitaal moeten ophalen. Als onderdeel van hun groeiscenarios.
Henk Jan Out
Maar hoe kom je daar als molecular modeler in deze wereld? Dat is een vrij ongebruikelijke route, denk ik.
Jan de Kerpel
Ja, en dat wist ik dus niet als ik daar ging aan starten. Het verhaal gaat als volgt. Ik was een researcher, zoals je aangaf. Ik ben in Thibautek-Virco. We waren daar research aan het doen op nieuwe HIV-medicijnen. Dus samen met echt heel veel andere mensen was ik daarop aan de slag, maar ik vond altijd het grensdomein tussen business en science zeer interessant. Tijdens mijn promotieonderzoek had ik al aan mijn professor gevraagd: “Hey, mag ik niet een cursusje in die richting volgen?” En zoals dat dan gaat, zijn…
Henk Jan Out
Wat vind je daar zo leuk aan?
Jan de Kerpel
Het trok me aan, het grensdomein. Omdat je bent bezig met de science, maar ook: hoe kunnen we die science naar een ander niveau brengen? Dat het voor het bedrijf, want ik zat dan toch in het bedrijfsleven, waarde kan geven. De meeste bedrijven zijn niet voor de filantropie bezig. Ze zijn bezig om producten te ontwikkelen voor de aandeelhouders of voor andere partijen, dingen te doen. En het finance-aspect speelt ook veel een grote rol, want je moet eigenlijk middelen hebben, financiële middelen, om die zaken te ontwikkelen.
En het is nu meer dan ooit duurder. Het kost allemaal veel meer dan vroeger, om verschillende redenen. Dus dat is een integraal onderdeel van die groeibedrijven daarin.
Henk Jan Out
Ja, maar het financiële bewustzijn, dat is er niet echt vreselijk opvallend aanwezig bij researches. Ze zijn bezig met de wetenschap…
Jan de Kerpel
Ja, klopt. Maar ik, ik was geïnteresseerd om mezelf te verbreden en deed die MBA-studie. Dus dat was mijn ding, van: ik, ik wil iets breder gaan. Als gepromoveerde ben je toch heel gespecialiseerd op een heel klein domein. Dus ik deed een MBA-studie na de uren. En een van mijn klasgenootjes daar was eigenlijk het hoofd van de trading, van de marktenzaal, of hoe je dat ook wil noemen: de aandelenhandel. Die had net het bedrijf naar de beurs gebracht waar ik zelf in werkte. Dus ik wist wel dat ons bedrijf naar de beurs was gegaan, maar die man wist zoveel over het bedrijf waar ik zelf in werkte, dat ik dacht van: hoe kan dat nu, dat hij dat allemaal weet? En dan blijkt dan dat je in de rol van investment banker echt op een helikopterniveau kan werken, dat je met het topmanagement van het bedrijf kan werken. En, lang verhaal kort, op het einde van een tweejarige MBA-studie zochten ze iemand bij de bank die letterlijk de bankiers kon vertalen waarover die biotechnologie ging. Het letterlijke voorbeeld dat de man gaf was: als er een persbericht binnenkomt van die bedrijven, weten we niet eens of we het blad moeten houden op zijn kop, links of rechts. Dus ik had ook geen benul van de beurzen of zo. Ik was een heel klein beetje bezig, maar niet veel. Dus ik dacht van: oké, leuk, breed. Ik kan met verschillende bedrijven bezig zijn.
Henk Jan Out
En je kon ook de wetenschap vertalen in financieel relevante termen.
Jan de Kerpel
Ja, maar eerlijk gezegd, bij de meeste bedrijven was het vooral: hoeveel geld staat er op de balans, hoe lang gaat het duren voordat dat geld erdoor is? Maar vooral: van dit nieuwsbericht dat dit bedrijf brengt, klinische studies of zo, is dat nu heel erg belangrijk? Is dat positief of negatief? Want sommige bedrijven communiceren heel positief over negatieve resultaten. En uiteindelijk is het heel simpel: gaat het naar omhoog of gaat het naar beneden, voor die handelaren? Maar dat was wel heel, heel, heel leuk. En vooral: ik kon met verschillende soorten bedrijven bezig zijn. Bedrijven die al producten hadden, bedrijven in klinische studie, earlier stage bedrijven in oftalmologie, cardiovasculair, oncologie… Dus als wetenschapper kon ik me heel snel verbreden. En elk bedrijf is ook een beetje anders. Dus de cultuur van een bedrijf is anders. En dat maakt het wel interessant voor mij.
Henk Jan Out
Ja, en je bent erin gebleven, nooit meer weggegaan. Dus je vindt het blijkbaar heel leuk…
Jan de Kerpel
Ik dacht: ik doe dit een paar jaar. Ik heb negen jaar in de marktenzaal, in de dealing room, gewerkt als gespecialiseerd analist. Bedrijven mee naar de beurs gebracht, ook naar Amerika gegaan om daar met die investeerders en overal in Europa met investeerders te praten. En dat was in een bank, KBC in België. Maar daar deden we echt… waren we echt heer en meester, zou ik zeggen. En we werkten heel veel samen met Kempen & Co. En na negen jaar klopte Kempen & Co op mijn deur, via een e-mail, via een headhunter, en vroeg: “Hé, wil je niet bij ons komen? Want we willen ook iets pan-Europees gaan uitbouwen.” En ik kende die systematiek heel goed, maar ik kende niks van mergers and acquisitions. Maar ik dacht: dit is leuk. Op een pan-Europees niveau gaan kunnen werken, met mensen die dat al heel lang doen, in een leuk team, enzovoort. Dus na toch enig beraad met mijn vrouw, en wat gedacht van: ga ik dit doen? Ja, laat het ons doen. En ik vond een manier van werken, dat ik een paar dagen in Nederland kon zijn, toch nog in België kon blijven wonen. Dat mijn vrouw en onze kinderen daar konden blijven. En zo geschiedde. En negen jaar later doe ik dat nog steeds. Dus ik zit bijna twintig jaar in investment banking, en ik vind het nog steeds leuk. Ik heb al heel veel dingen gezien, maar elke dag is spannend in dit beroep.
Henk Jan Out
Laten we even kijken wat je daar precies concreet doet. Een van de belangrijkste dingen die je doet, vertelde je me, is IPO’s, Initial Public Offerings, dus naar de beurs gaan van een bedrijf.
Jan de Kerpel
Ja, dat is heel spannend ja.
Henk Jan Out
Zullen we dat traject dan eens even doorlopen? Dus, hoe gaat dat? Er komt een bedrijf, die komt bij jullie langs en die zegt: help ons om ons bedrijf naar de beurs te brengen, want we hebben geld nodig. Ik zeg het maar even heel simpel.
Jan de Kerpel
Ja, en dat laatste, “want we hebben geld nodig”, dat is eigenlijk al heel specifiek voor die biotech, voor die life sciences-bedrijven. Want de meeste mature bedrijven, gewoon industriële of andere bedrijven, die gaan naar de beurs niet per se om kapitaal op te halen, maar gewoon om het publiek te maken. Misschien is een aandeelhouder een private equity die een deel wil verkopen, of een ander groot bedrijf dat het wil afstoten. Dus het is niet noodzakelijk een kapitaaltransactie voor de meeste bedrijven. Maar in biotech is het een manier om kapitaal op te halen. En waarom doen bedrijven dat dan? Want meestal zijn ze gefinancierd door venture capitalists, de voorbeeldschilden, EQT, Lifestars, noem het maar op van deze wereld, om een paar Nederlandse namen te noemen. Maar die bedrijven zijn succesvol geworden en hebben grotere hoeveelheden kapitaal nodig: in plaats van 50 miljoen, 100, 200 miljoen.
Henk Jan Out
En venture capital kan dat niet opbrengen?
Jan de Kerpel
Dat wordt op den duur lastig. En je mag ook niet vergeten dat venture capital een return moet maken. Typisch willen ze toch graag drie tot vijf keer een return maken op het geld dat zij investeren, binnen een bepaalde periode. Ja, als je 100 miljoen waard bent, om het naar drie of vijfhonderd miljoen te brengen op een paar jaar, dat gaat nog, zeker als je klinische studies doet. Maar stel, je bent 500 miljoen waard, en om het dan maar naar anderhalf miljard, twee, drie miljard te brengen… dat wordt heel groot, op dat moment, binnen diezelfde tijdslijn van een paar jaar.
Henk Jan Out
Maar goed, de bedrijfjes komen dus bij jou aankloppen op het moment dat venturecCapital niet meer bereid is om er meer in te stoppen, er zijn veelbelovende data, er is geld nodig voor grote klinische studies, fase 3 studies neem ik aan.
Jan de Kerpel
Ook fase 2.
Henk Jan Out
Of fase 2 zelfs, en dan is dus de beursgang een alternatieve methode om veel geld op te halen.
Jan de Kerpel
Ja, en om een stap te zetten om toegang te krijgen tot dat geld. Want de beursgang zelf probeert kapitaal op te halen. Vroeger was dat 50 miljoen, dan 100 miljoen. Maar nu spreken we over 150, 200 miljoen. Dus die bedragen worden ook groter. Eén. Ten tweede, veel Europese bedrijven gaan niet langer meer naar de Nederlandse beurs, maar gaan nu naar de Amerikaanse beurs, naar Nasdaq. Wat ook allemaal veel groter is en complexer. Maar het is een toegang tot kapitaal, want in deze business, als je succesvol bent, wordt het alleen maar meer, duurder en groter.
Henk Jan Out
Maar goed, dus die bedrijven kloppen bij jou aan en willen geld, willen naar de beurs. Wat zeg je dan? Wat doe je dan?
Jan de Kerpel
Dan gaan we kijken, wat is jouw newsflow die je gaat hebben?
Henk Jan Out
Jouw wat?
Jan de Kerpel
Nieuwsberichten, newsflow. Want om het in het Engels te zeggen, in the absence of cashflow, wat bij de meeste bedrijven gebeurt, wordt het aandeel gedreven op newsflow.
Henk Jan Out
Dus op de data die ze genereren.
Jan de Kerpel
Op data, misschien dat ze samenwerkingen doen, klinische studies, dat soort van zaken. Dus het is heel belangrijk dat je, naast de pijplijn van de ontwikkeling van de producten of je platform, ook goed weet: wanneer komt bepaalde data die het aandeel kan gaan doen bewegen, positief, komt dat eraan? Want ja, als iets binnen drie jaar pas komt, ja, dan gaat het geld dat in de IPO geïnvesteerd wordt wel aan het werk gezet worden, maar het aandeel gaat niet bewegen. Dus dat is echt een spel van: wat heb ik nodig, wanneer gaat dat kapitaal aan het werk gezet worden, en wanneer kunnen investeerders een return verwachten? Want anders dan een VC, een VC zit vast, venture capital in een privaat bedrijf, maar in een publiek bedrijf… Ja, ik kan vandaag geld investeren en morgen kan ik dat weer terug verkopen. Dat is de beurs eigenlijk, daarin. Dus je moet goed beseffen: waarom moet een investeerder nu in deze beursgang of in dit publieke bedrijf gaan investeren? En dat is een gans traject dat je dan uitwerkt.
Henk Jan Out
Maar goed, dat stuk… bij de meeste bedrijven is dat een fase 2. Soms wel. Als je fase 3 nog nodig hebt, duurt het dan nog zeker een jaar of vier, vijf, zes, zeven voordat er überhaupt enig rendement te verwachten is voor de mensen die er dan via de beurs geld in gaan stoppen.
Jan de Kerpel
Ja, en ja, als je het eindresultaat voor ogen hebt… Maar het leuke aan life sciences, en zeker biotech drug development, is dat er heel veel waarde kan worden gecreëerd in de tussentijd.
Er zijn vrij veel bedrijven die, zelfs op early data, fase 1 biomarkerdata en zo, in oncologie bijvoorbeeld, zegt u ook al iets, kun je ook al naar de beurs kunnen gaan. En dan komt het aspect: is de beurs klaar om dit soort van bedrijven te doen? Want op dit moment is dat niet zo. De beurs, die opportunity is er niet. Er zijn heel weinig bedrijven die nu naar de beurs gaan. In 2020, 2021, konden we het gewoon niet bijhouden. Dan werd er heel veel gedaan.
Henk Jan Out
Hoe komt dat? Is dat het huidige economische klimaat?
Jan de Kerpel
Uiteindelijk is het toch een soort van risicokapitaal waar je mee bezig bent. Er spelen verschillende factoren. Sowieso, een beurs moet relatief stabiel zijn. Het mag niet met horten en stoten gaan.
Henk Jan Out
Dat is nu dankzij onze vriend Trump natuurlijk…
Jan de Kerpel
Heel, heel volatiel daarin. En biotech is op zich al heel risicovol, intrinsiek. Dus als je daar nog eens een volatiele markt in zijn algemeenheid bovenop gaat doen, is het, ja, dubbelop negatief. Maar goed, op bepaalde momenten is kapitaal daarvoor ter beschikking. Is de markt er rijp voor. Zijn bedrijven ook rijp. Dus je hoeft niet per se in fase 2 te zitten om kapitaal voor fase 3 op te halen. Het kan ook iets vroeger. Maar de tussentijdse data, dat is heel belangrijk om waardecreatie te doen. En dat kan soms ook op interim data gaan. Veel bedrijven doen ook verschillende fase 2-studies in parallel.
Henk Jan Out
En bij elke milestone kan het aandeel weer in het waarde stijgen…
Jan de Kerpel
En het is een beetje binair. Dus fase 1, fase 2, het zijn altijd binaire sprongen. Binair omdat je risico wegneemt. Is het toxisch? Werkt het in patiënten? Werkt het in grote groepen patiënten? Werkt het in bepaalde subgroepen? Dat zijn altijd risico’s die je wegneemt. En dat draait die waarde. En vandaar die grote sprongen op de beurs van heel veel van die bedrijven die misschien 30, 40, 50 procent kunnen stijgen op één dag.
Henk Jan Out
Maar goed, dus dat bedrijf komt bij je. Je gaat over de data, de newsflow noemde je dat. Dus daar kijk je naar. Raad je ook wel eens zo’n bedrijf aan om niet naar de beurs te gaan? Wat voor kritische factoren zijn er die een succesvolle beursgang bepalen?
Jan de Kerpel
Ja, heel veel. Het momentum waar ik op sprak, en we spraken nu gewoon eventjes over macro-economisch, maar je hebt ook in de life science sector bepaalde momenten dat bepaalde items meer gegeerd zijn door investeerders dan andere. Voorbeeldje: momenteel is alles wat in obesity of, heel recent…
Henk Jan Out
Afslankmiddelen.
Jan de Kerpel
…afslankmiddelen zit… vijf jaar geleden, geen haan die daarnaar zou kraaien. Metabolic disease, daar waren we niet in geïnteresseerd. Dan was het BDL-1. Er zijn ook bepaalde thema’s die interessanter zijn dan andere. Dat is één. Maar ook intrinsiek: het bedrijf zelf. Is het bedrijf zelf er klaar voor? Heb je een managementteam dat in een beursgenoteerd bedrijf kan opereren? Want je zit onder een vergrootglas. Alles wat je zegt, in persberichten en zo…
Henk Jan Out
Evalueer je dat dan ook als bankier? Dat je gaat kijken, zijn dat wel de juiste mensen om dit te doen?
Jan de Kerpel
Ja, zeker. En wij zullen ook wel aangeven van… Een archetypevoorbeeld is dat een CFO-rol, Chief Financial Officer, in de meeste private bedrijven iemand is die zich vooral gaat bezighouden met accounting, de cash die we hebben, is dat voldoende om tot de volgende stap te komen? Maar als je een beursgenoteerd bedrijf bent, heb je rapportageverplichtingen. Minstens elk semester, maar soms elk kwartaal. Dat is typisch iets dat daarin zit: regulatoire en zo.
Henk Jan Out
En daar moet je ook ervaringen in hebben.
Jan de Kerpel
Daar moet je ervaring in hebben, want als dat niet goed is, dan kan dat echt negatief zijn. Maar ook een CEO of andere rollen die een beetje gewend zijn om in het publieke forum te spreken. Uw verhaal mag nog zo goed zijn, maar als je dat op een publiek forum niet goed naar voren kan brengen, werkt dat echt niet mee. Dus uw managementteam mag ook geen one man show zijn. Uw raad van commissarissen, daar moeten onafhankelijke personen in gaan zitten. En je wordt vergeleken met anderen, op de inhoud, op de vergelijking van het type product dat je aan het ontwikkelen bent, in de fase. Dus je speelt plotseling in een champions league, heel, heel dikwijls. Je moet daarvoor klaar zijn.
Henk Jan Out
Dus het komt voor dat je zegt van: “Ja, jullie willen wel graag naar de beurs toe, maar je moet eerst je managementteam een andere compositie geven?”
Jan de Kerpel
Ja, onder andere. En dat is heel gemakkelijk om te doen, mensen inhuren.
Henk Jan Out
Maar de meesten haken alweer af dan denk ik, van: die denken dat we dat niet gaan doen…?
Jan de Kerpel
Nee, de meesten snappen dat ook en worden ook vanuit hun aandeelouderschap… Die beseffen dat ook. Maar ook van: ben ik er klaar voor? Is mijn story, ik kom kapitaal vragen aan investeerders, is dat een strak verhaal? Is dat duidelijk, van: als ik zoveel geld ga investeren, ga ik tot deze doelstellingen komen? Zitten die klinische studies goed in elkaar?
Want vergeet niet, die investeerders zijn dikwijls heel erg gesofisticeerd. In Amerika, PhD-, MD-level mensen, die echt wel weten waarover ze spreken, die ook allerlei bedrijven met elkaar aan het vergelijken zijn. Dat moet ook strak getrokken worden. En het laatste punt is: een IPO van een biotechbedrijf of life science-bedrijf is een financieringsoefening, zoals je daarnet aangaf. Maar heel dikwijls moeten de huidige aandeelhouders ook een groot deel mee investeren. 30, 40% van het totaal kapitaal dat wordt opgehaald, wordt door die huidige aandeelhouders meegefinancierd in de IPO.
Henk Jan Out
Ja, dus dat betekent nogal wat voor die aandeelhouders, die moeten dan dus bereid zijn om dat ook te gaan doen.
Jan de Kerpel
Die moeten bereid zijn om dat te doen, en waarom moeten die dat kunnen?
Henk Jan Out
Maar dat is iets wat je als investmentbanker eist?
Jan de Kerpel
Ja, wij geven dat echt mee, en we hebben daar ook heel veel statistieken op. Dit is hoe dat gaat. En op alles is er een uitzondering. Elk bedrijf is ook wel wat uniek. Maar nieuwe investeerders… dit zijn hele complexe bedrijven. Er kan altijd een lijk in de kast zitten. En die nieuwe investeerders kunnen geen due diligence doen zoals je dat in een privaat bedrijf kan doen.
Henk Jan Out
Due dilligence?
Jan de Kerpel
Dus boekenonderzoek. Zij moeten een prospectus, dit was een document van echt enkele honderden bladzijden, die je niet met plezier leest. Maar er kunnen altijd dingen zijn die niet volledig uitgeklaard zijn of zoiets. Dus men kan dat wel lezen, maar het is toch altijd een beetje een vote of confidence: gaat dit managementteam dit verhaal van A naar B kunnen brengen? Wat we daarnet bespraken: het belang van een managementteam. Maar men kijkt ook heel dikwijls, die nieuwe investeerders: wie zijn de investeerders die al in dit bedrijf zitten? En als daar investeerders met goede naam en faam in zitten, dat helpt echt wel.
Henk Jan Out
Geeft ook goed vertrouwen als die dan blijven investeren in zo’n bedrijf.
Jan de Kerpel
En dikwijls gaan zij… zij moeten, die investeerders die er voor de IPO in zitten, die gaan echt ook moeten ondertekenen dat ze gedurende typisch de komende zes maanden of het komende jaar geen aandelen zullen verkopen. Dat wordt dan geëist door de bankiers, om het vertrouwen te geven naar de nieuwe investeerders, om die nieuwe investeerders over de streep te trekken.
Henk Jan Out
En hoe vind jij die? Want jij bent… jij hebt ook veel connecties dan. Je weet wie de investeerders zijn, dus dan ga je langs bij die investeerders om ze te interesseren voor dat bedrijf dat een IPO wil gaan doen.
Jan de Kerpel
Ja, en dat is dan typisch de roadshow, zoals dat dan noemt. Dan gaan we op pad, en ook daar is evolutie in. Het begint eigenlijk met een soort van, in het Engels noemen we dat ‘testing the water’-meetings. Je gaat met het management op pad. Het is een privaat bedrijf. Je zegt tegen die investeerders: kijk, we zijn aan het evalueren of de optie mogelijk is om dit bedrijf publiek te brengen. Je brengt dat soort van bedrijven bij investeerders die je heel goed kent, waar je een goede vertrouwensband mee hebt, en je vraagt ook feedback.
Henk Jan Out
Wat voor soort investeerders zijn dat?
Jan de Kerpel
Gespecialiseerde investeerders die heel goed de equity story, de case, de inhoud kunnen evalueren. Daar ga je naartoe. Maar ook mensen… de marketing begint dan al… ook mensen waarvan je weet: deze hebben de middelen om op een goede manier een serieuze hoeveelheid geld te kunnen investeren.
Henk Jan Out
Dat zijn over het algemeen financiële instellingen, het zijn niet andere bedrijven?
Jan de Kerpel
Nee, nee, nee, nooit. Het zijn zeker geen andere bedrijven. Dank voor de vraag, daar kunnen we nog wat nuance in geven. Want corporate, andere bedrijven, kunnen ook mee investeren in een IPO. Laat ons daar straks nog even dieper op ingaan. Dat is echt een goede vraag, dank je. Maar het zijn financiële partijen. We noemen ze geen VC’s. Een VC is in private venture capital, private bedrijven. Maar dit zijn gespecialiseerde investeerders die in publiek genoteerde bedrijven investeren. Publiek, in mijn jargon, is: die op de beurs gaan, niet publiek als in met een overheid daarin. Ze gaan zowel in Europa, en dan ga je naar Londen, daar zitten die investeerders, of er zitten een aantal in Nederland, of in Zweden, Zürich, maar ook in New York, Boston en in Californië. Daar zitten echt heel veel investeerders. Dus je gaat daar de eerste meetings doen. Die duren typisch zo een uur. En je gaat van hier naar daar met het verhaaltje, feedback, kijken wat hun respons is, en ook: wat zijn hun vragen? Wat zijn de punten die die investeerder kritisch vindt? Waar is er twijfel over? Want we zitten nog in het private gedeelte. Het IPO-traject is nog niet officieel van start gegaan. Op basis van die feedback kunnen we de story, de verhaallijn, nog wat aanpassen. Misschien in de prospectus, waar ik daarnet even over sprak, ook nog dingen aan toevoegen, daaromtrent, om het allemaal strakker te trekken. Het eigenlijke IPO verhaal van op de boer te gaan en het kapitaal ophalen is iets dat één tot twee weken duurt, en dat is heel officieel. Dan stuur je persberichten uit. Dan zeg je: oké, bedrijf X wil naar de beurs gaan, het wil zoveel aandelen uitgeven tegen gemiddeld deze prijs. Typisch zit dat tussen de acht en twaalf euro of dollar per aandeel.
Henk Jan Out
Misschien een domme vraag hoor, maar voordat je op de beurs komt, heb je dus eigenlijk al een soort commitment van een heel aantal van die financiële instellingen, dat ze een heel aantal van die aandelen gaan kopen voor die prijs?
Jan de Kerpel
Ja, een soft commitment. Want zoals jij, en sommige luisteraars misschien ook wel weten: soms wordt de beursgang teruggetrokken. Ja, waarom is dat dan? Je had toch soft commitment, en je zei twee dagen geleden nog dat alles rozengeur en maneschijn was. Kijk, op de beurs kan elke dag anders zijn. En ik denk dat het mooiste voorbeeld is: als twee vliegtuigen in de WTC-torens vliegen, stopt het allemaal. Het hoeft zo erg niet te zijn. Maar er is ook, en zeker in die verhalen bij biotech, het verschil tussen slagen en net niet de finishlijn halen. Dat ligt dikwijls heel dicht bij elkaar. En waarom is dat? Dat is omdat investeerders geen enkele noodzaak voelen om in het begin, dat de boeken opengaan, een order in te leggen. Zij willen ook aanvoelen, in die twee weken durende periode: is dit iets waarvoor de beurs, andere investeerders, appetijt voor hebben? Gaat dat succesvol zijn? En als het succesvol is, dan leg ik ook mijn ticket in. En als het niet succesvol is, dan doe ik niks. Dus men wacht tot het laatste moment.
Henk Jan Out
Ja, dus het komt eigenlijk nooit voor dat ze van tevoren al de harde commitments geven…
Jan de Kerpel
En dat is juist dan de bedoeling, dat de rol van de bankier…
Henk Jan Out
Om dat zo hard mogelijk te maken…
Jan de Kerpel
…om dat zo veel mogelijk naar voor te trekken. Dus de huidige aandeelhouders die in het private bedrijf zaten, die geven snel mee van: wij geven een commitment van 30, 40, whatever procent, onder bepaalde voorwaarden. Want we hebben nog niet over de prijs gesproken. Alles heeft ook een prijs. En dan, om de link te maken naar bijvoorbeeld corporate partners: je hebt heel veel in life science dat bedrijven business development deals doen met grotere farmaceuten of grotere biotechs. Men doet daar wat voor, daar wordt voor betaald, op de een of andere manier. Maar wij hebben ook al transacties gedaan waarbij we gezegd hebben bij een IPO: van kijk, we gaan zoveel kapitaal ophalen, en weet je, de strategische partner, Janssen Pharma, AbbVie, weet ik veel wie, dat soort namen, waar we mee samenwerken, die heeft ook een commitment gegeven om x miljoen in het boek te leggen. En die partijen kunnen dat heel snel in het begin van de bookbuilding geven. En dat geeft ook heel veel marketingwaarde, omdat investeerders dan denken: een zeer gerespecteerde naam ziet hier ook brood in. En dus het belang, en daarom ben ik dankbaar dat je die vraag stelde, het belang van de corporate partners, of van corporates die mee als investeerder…
Henk Jan Out
Geeft extra vertrouwen.
Jan de Kerpel
Geeft extra vertrouwen. Het is allemaal marketing, de hurdle naar beneden halen. Want op cijfers gaat het niet, en je kan niet zeggen: al, dit bedrijf ga ik even waarderen op een multiple van vijf keer de omzet. Er is geen omzet, en er is volgend jaar ook geen omzet.
Henk Jan Out
Een hoop van de biotechbedrijven zet in op een exit, zoals dat dan mooi heet. Dus dat hun bedrijf in een relatief vroeg stadium wordt verkocht aan een groot farmabedrijf. Is dat eigenlijk ook een soort beursgang? Of is het een soort toegeven van: het is eigenlijk niet gelukt om het aan Big Pharma te verkopen, laten we dan maar naar de beurs gaan? Of simplificeer ik het nou?
Jan de Kerpel
Ja, ik denk dat dat een groot deel van de waarheid is, maar ook gesimplificeerd, inderdaad. Soms kunnen de VC’s de hoeveelheid kapitaal die nodig is niet meer zelf ophoesten. Een deel wel, zoals we al bespraken, maar is er extern kapitaal mee. Maar die VC zegt: ik blijf er gerust nog één, twee, drie jaar in, om die extra waardecreatie te kunnen meemaken. Dus dat is geen probleem. Dus dan gaat het puur over het financiële. Twee: dit soort van bedrijven moet gekocht worden. Zij worden niet verkocht. Ik licht het toe. Het gaat over een product of een bepaalde technologie. Je kan niet zeggen, zoals iemand die koekjes verkoopt of auto’s: ik verkoop voor zoveel miljoen per jaar, dat heeft zoveel winst per jaar, betaal me tien keer de operationele winst en je mag het hebben. Dit gaat echt niet zo. Er moet echt een interesse zijn op basis van data: het product werkt, of het platform werkt. Dat er inbound interesse komt. En je kan dat natuurlijk ook een beetje versnellen door business development transacties te doen en zo. Maar het plat gaan verkopen voor dit soort van bedrijven, meestal werkt dat niet. Om dan te zeggen dat een IPO een failed trade sale is, als een plan B… misschien soms wel. Maar voor de bestaande aandeelhouder is de IPO geen verkoop. Men moet er blijven inzitten. Wat een IPO of een beursgang wél kan zijn, is dat je een competitief proces organiseert. Ik hoop dat ik nu niet te complex ga, maar toch even toelichting. Stel, je bent in gesprek met een farmapartij, en we allemaal weten dat die niet per se de snelste zijn. Dus om daar wat druk op te zetten om tot een beslissing te komen, kan een IPO-proces helpen om je onderhandelingspositie te bewerkstelligen, op twee manieren. Enerzijds een tijdslijn, want een IPO-project is een zeer strak geregisseerd proces in de tijd. En die tegenpartij weet dat ook, en je maakt het op een bepaald moment ook publiek. Anderzijds geef je ook het signaal aan de partij waarmee je aan het onderhandelen bent, in een verkoopproces: jongens, als jullie nu niet toehappen, zijn wij straks beursgenoteerd, en hebben we een prijs die misschien veel hoger is, door de markt, dan wat jullie willen betalen. En dan ga je nog een premie moeten betalen op onze beurskoers en op de cash die wij hebben, en wordt het allemaal veel duurder. En als wij beursgenoteerd zijn, moet je een bod uitbrengen. En zorg er maar voor dat minstens 90% van de aandeelhouders je bod interessant vindt, omdat je dan publiek bent. Als je in een privaat bedrijf bent, zit je met een beperkt aantal aandeelhouders. En als die vijf, zes aandeelhouders zeggen: ja, leuk en aardig, voor mij is het goed, is het verkocht. Dus een competitief proces is dat. Wij hebben dat meegemaakt, wij hebben dat zelf ook gedaan. Maar dat is dikwijls niet de realiteit van een IPO-proces.
Henk Jan Out
Voor een privaat bedrijf dat publiek wordt, dat betekent nogal wat, in die manier van communiceren. Kun je daar wat over vertellen? Wat betekent dat voor een bedrijf? Je noemde al even het management team, dat moet natuurlijk geëquipeerd zijn om te snappen hoe je met rapportages en dat soort dingen omgaat, maar er zijn natuurlijk veel andere dingen ook nog, denk ik, die als privaat bedrijf nu opeens moet gaan doen wat je vroeger nooit hoefde te doen?
Jan de Kerpel
Ja, exact, en vooral dat communiceren, dat is één belangrijke…
Henk Jan Out
Want dat heeft mogelijkerwijs invloed op het aandeel.
Jan de Kerpel
En op de competitie: als jij een privaat bedrijf bent, of jij nu over een klinische studie gaat communiceren of niet, dat beslis je zelf. Als jij publiek bent, dan heb je aandeelhouders die eisen dat jij bepaalde materiële informatie met het publiek deelt. En “materieel” benadruk ik hier. Als dat koersgevoelig is, als het aandeel kan doen stijgen of dalen op een materiële manier, dan ben je verplicht om dat uit te geven. Meer zelfs, in sommige landen, bijvoorbeeld Denemarken is zo’n land, is men verplicht om bijna binnen het uur, bij wijze van spreken, die materiële informatie van die data te gaan publiceren aan de markt. Dus je zit in een heel strak stramien.
Henk Jan Out
En dan krijg je discussies in het bedrijf: wanneer is het materieel, wanneer niet…
Jan de Kerpel
Ja, en dan kunnen je juristen en bankiers ook, als bij wijze van spindoctor, informatie geven. Maar het positieve is: ook naar je leveranciers of naar je personeel heeft dat heel veel positieve impact. Je hebt een communicatieverplichting, en we hebben het nu eventjes over negatieve aspecten gehad van communicatie. Maar als jij een werknemer bent in een publiek bedrijf, dan kan je, naast je salaris, en dat gebeurt veel in biotechbedrijven, salaris is prima, maar kan je soms ook aandelen of opties op aandelen krijgen. En zeker in Amerika is dat iets wat heel erg gegeerd is, en waar mensen echt op een serieuze manier kapitaal mee kunnen winnen. En dus, je kan ook personeel aantrekken dat je ervoor niet kon.
Henk Jan Out
Nou, even terug naar vrouwen van Van Lanschot Kempen. Jullie begeleiden dan zo’n beursgang. Wat betekent dat in de praktijk? Wat doe je dan? Modereer je die interacties? Wat moet ik me dat in de praktijk voorstellen, wat je exact doet dan?
Jan de Kerpel
Ja, laat ons zeggen dat het project ongeveer zes tot negen maanden duurt. Dus, dat het bedrijf en de bankiers en zo beslissen: oké, we gaan dit doen. Je start met een grote kick-offmeeting, met iedereen erbij: managementteam, bankiers, advocaten erbij, een kick-offmeeting. En dan ga je verschillende trajecten gaan doen. Je gaat werken aan die prospectus. Dat kost best wel wat tijd om dat te schrijven, en daar zitten ook grote risicosecties in, maar ook businesssecties. En je moet het beschrijven zodanig dat min of meer een layman het kan…
Henk Jan Out
Dat is ook heel streng gereguleerd, denk ik?
Jan de Kerpel
Enorm streng gereguleerd. En de regulator, zowel hier in Europa — Amsterdam, Brussel — maar ook in Amerika, de SEC, gaan dat echt woord voor woord evalueren. En dit is ook het document waarbij je zegt, simplistisch: dit is wat ik ga doen, daarvoor ga ik het geld gebruiken, en er zijn bepaalde risico’s. Maar als je daar bepaalde dingen echt achterlaat of niet goed beschrijft, dat document kan echt tegen je gebruikt worden, als je daar niet voldoende eerlijk en transparant in bent. Ik vereenvoudig enorm, maar dat is echt wel een heel belangrijk document. Concurrenten lezen het ook allemaal mee. Je beschrijft daar echt wel wat. En elke zin die je daar inschrijft, of elk datapunt dat je daar inschrijft, moet gestaafd worden door publicaties of zaken die door derde partijen kunnen geverifieerd worden. Dus het kruipt echt serieus tijd in. Hard werken. Daarnaast ga je ook gaan kijken: hoe gaan we de story craften? Wat gaan we doen? Waar gaan we kapitaal voor ophalen? Want veel bedrijven hebben verschillende projecten. Sommige zijn prioriteit 1, 2, en misschien ligt er nog iets op de plank, 3. Dan ga je ook met de groep beslissen: hoeveel kapitaal zal dit bedrijf eigenlijk kunnen ophalen, afhankelijk van verschillende parameters, beurs, noem het maar op.
Henk Jan Out
Want je begint niet met een wensenlijstje van: ik heb zoveel nodig om mijn fase 3 te doen bijvoorbeeld? Ik neem aan dat je een soort wensenlijstje hebt van dit moet minimaal ophalen, want anders kan ik niet meer bestaan?
Jan de Kerpel
Het is een beetje zoals een kind dat een briefje naar Sinterklaas schrijft. Die lijst is doorgaans veel groter dan wat Sinterklaas kan afleveren. Dus op die manier… ja, er is een wensenlijst, maar je kan het niet allemaal doen. Dus je gaat kijken: hoeveel kunnen we doen? En ook, zoals iets wat ik daarnet beschreef: dit kapitaal moet je echt wel op korte termijn aan het werk kunnen zetten. Want een investeerder gaat niet in een beursgenoteerd bedrijf kapitaal investeren dat drie jaar gaat liggen slapen en niks opbrengt. Dat moet echt op korte termijn actief kunnen zijn. Ik zeg dat niet op een arrogante manier, maar je zit in een andere context. Plus, eens je beursgenoteerd bent, kan je op de beurs ook nieuw kapitaal ophalen, want je bent beursgenoteerd. Dat is anders dan in een privaatbedrijf met VC’s. Dus dat is dat. Dan: naar wie ga ik uitreiken? Ook een belangrijke beslissing heden ten dage is: naar welke beurs ga ik gaan? Toen ik begon, x aantal jaar geleden, was het: oh, we zijn een Belgisch bedrijf, dus we gaan naar België, naar de beurs. Oh, we zijn een Nederlands bedrijf, dus we gaan naar Amsterdam, naar de beurs. Heden ten dage is het aantal biotech- of life sciences-bedrijven die serieus kapitaal nodig hebben, die zeggen: ja, we moeten naar Nasdaq gaan.
Henk Jan Out
Waarom krijg je dat? Heb je een andere investeerders daar of zo?
Jan de Kerpel
Ja, het is een combinatie. Ons advies naar de klant is afhankelijk van hoeveel kapitaal je nodig hebt, en hoe frequent je denkt dat je kapitaal in de foreseeable future zal moeten ophalen. Dat zou moeten bepalen op welke beurs je gaat werken.
Henk Jan Out
Wat maakt het voor een investeerder uit of dat geld verhandeld wordt in de… of in België, of in Amerika? Wat maakt dat?
Jan de Kerpel
Je zou denken: niet. Want geld is superliquide, gaat van hier naar daar. De realiteit is toch: als je naar Nasdaq, naar Amerika wil gaan, en laat ons zeggen, je wilt 50 miljoen gaan ophalen, een beursgang in Amerika kost je 10 miljoen dollar, alles bij elkaar. Als je dan 50 miljoen gaat ophalen, ga je dan 20% weggeven? Nee. Plus, je bent dan waarschijnlijk een vrij klein bedrijf. En er zijn geen vijf bedrijven, of geen honderd… Nee, er zijn duizend bedrijven die in biotech zitten, waar je moet proberen wat zonlicht van weg te snoepen om dat naar jou toe te trekken. Dus de boodschap is: het moet groot genoeg zijn, zodanig dat je zelf groot genoeg bent. Maar ten tweede, die fondsen zijn zodanig groot in Amerika dat zij niet 2, 3 of 5 miljoen willen investeren. Nee, zij moeten 10, 20 of meer miljoen investeren, want dat is hun minimal hurdle. Dus je moet een beetje size hebben om naar Amerika te gaan. Ten tweede: stel dat je misschien 100 of 200 miljoen gaat ophalen, ga je dan naar Amerika naar de beurs gaan als dat een one-trick-pony-investment-ding is? Misschien wel, maar misschien niet. Dus het ideale scenario, en dat is voor de meeste biotechbedrijven wel zo, is: als jij succesvol bent, ga je nog meer kapitaal moeten ophalen. Want dan ga je naar die fase 3-studie, of commercialisatie gaan doen. Het voorbeeld van ArgenX, dat denk ik bij veel luisteraars ook bekend is: in 2017 zijn zij naar de beurs gegaan met, give or take, ongeveer 75 miljoen beursgang. Negen maanden later hebben zij meer dan 200 miljoen dollar opgehaald op basis van goede fase 2-data. En uiteindelijk heeft ArgenX op de Amerikaanse beurs bijna 3 miljard, of zelfs meer, kapitaal opgehaald. Zij hadden nooit dit soort kapitaal kunnen ophalen als zij alleen op de Brusselse beurs gebleven, waar ze in 2014 zijn gegaan. Maar er zijn bepaalde bedrijven. Neem bijvoorbeeld een diagnostica-bedrijf, of een medtechbedrijf dat een heel specifiek product heeft. Dat is niet zo superduur om te maken, van A tot commercialisatie kunnen brengen, en ze hebben misschien met 50 miljoen voldoende hebben. Ja, dan kan je het local-hero-effect in je eigen land, in Amsterdam of zo, gaan spelen. En kan je ook wat generalistisch geld aantrekken. Dus er zitten heel veel gedachtegangen achter.
Henk Jan Out
Wanneer is een beursgang succesvol?
Jan de Kerpel
Als het aandeel achteraf stijgt, en als je het kapitaal kan ophalen dat je graag had opgehaald. Maar ik zeg het een beetje grappig, en we lachen er beide om. Maar als je aandeel op de eerste dag echt met 10% naar beneden gaat, dat is niet grappig. Dat is niet leuk.
Henk Jan Out
Gebeurt dat vaak, of niet?
Jan de Kerpel
Dat hebben wij gezien. En eerlijk gezegd stel ik me altijd de vraag: hoe komt dat dan? Want er heeft iemand geïnvesteerd op die prijs, en dan gaat hij het voor 10% lager verkopen. Oké, ik heb daar allemaal wel ideeën over. Maar succesvol is: als je tegen een aanvaardbare prijs voor het bedrijf het kapitaal kan ophalen, en liefst iets meer dan je had. En dat je kwaliteitsvolle aandeelhouders mee aan boord kan brengen. Want dit soort bedrijven, als ze succesvol zijn, gaan nogmaals meer kapitaal moeten ophalen, en bij diezelfde aandeelhouders nog eens moeten aankloppen. Dus als die aandeelhouder blij is dat jij waarde voor hem hebt gecreëerd, dan zal hij met veel plezier nog wat kapitaal bijgeven. En dat is een succesvolle beursgang an sich.
Henk Jan Out
Kan je eens in zijn algemeenheid zeggen hoeveel beursgangen succesvol zijn en niet? En percentages?
Jan de Kerpel
Kijk, als het in de sterren geschreven staat dat het negatief gaat zijn, dan wordt het niet doorgeduwd. We hebben nu ook weer, in andere industrieën, een aantal beursgangen gezien waar er gezegd werd: oké, we gaan naar de beurs, het ziet er allemaal goed uit. Maar ter elfde uur werd het teruggetrokken, omdat niet voldoende kapitaal werd opgehaald. Het heeft ook te maken met marktcontext. Maar de meeste beursgangen zijn succesvol. Een genuanceerde vraag kan zijn: als je zes maanden later kijkt, of je kijkt een jaar later, hoe zit het dan met mijn beurskoers? Want dat speelt ook mee. De dag na de beursgang is één zaak, maar het is iets later dat je ook moet kijken. En dan hebben we bijvoorbeeld gezien: in 2024 zijn er weinig beursgangen geweest, in Amerika, en in Europa nog minder. Ja, dan zie je dat heel veel van die beursgangen, na zes maanden of na een jaar, op lagere beurskoersen staan dan bij de beursgang. Ja, dat is niet goed. En dat creëert ook een klimaat van: een nieuw bedrijf gaat nu niet naar de beurs gaan. Maar toen…
Henk Jan Out
Ja, dus dat gaat dus niet goed met Van Lanschot Kempen, neem ik aan.
Jan de Kerpel
Het gaat heel goed met Van Lanschot Kempen. Want we doen ook M&A.
Henk Jan Out
Mergers & Acquisitions. Die zijn er ook niet veel meer?
Jan de Kerpel
Die zijn er ook niet zoveel, maar we werken wel voor heel veel klanten, ook hier in Nederland. We hebben voor een Nederlands bedrijf een spin-out gedaan. Dat is ook een onderdeel van M&A. We hebben voor een klant een bedrijf in Zweden gekocht. Maar we doen bijvoorbeeld, en dat is heel veel van onze business, wanneer de bedrijven beursgenoteerd zijn, moeten zij ook kapitaal ophalen. Ik heb al heel veel gezegd: een beursgang is een start om een nieuwe hoeveelheid kapitaal op te halen. Je creëert een nieuwe zak met geld eigenlijk, waar je toegang tot hebt. En dat gebeurt ook momenteel.
Henk Jan Out
Is er, als we het over investment banking hebben, concurrentie voor Van Lanschot Kempen? Zijn er veel andere bedrijven? Dat is gewoon een heel technisch gebeuren, heel internationaal.
Jan de Kerpel
Het is heel gespecialiseerd. En zoals in heel veel businessen: het gaat en komt. En als de markten heel rooskleurig zijn, dan zie je meer mensen die mee van de taart komen snoepen. En als het slecht gaat, dan zijn die er ook als eerste weg. Wij vieren dit jaar 20 jaar life sciences-franchise binnen Van Lanschot Kempen, 250 succesvolle transacties ongeveer. Dus daar zijn we best wel trots op, op een internationaal niveau. Dus wij zien ook dat een aantal van onze concurrenten opgekocht worden. En ik wil er ook meteen bij zeggen: wij zijn een onderdeel van Van Lanschot Kempen. De grootste groep is de private bank, de asset manager, en dan de investment bank. Dat zijn wij, we zijn een onderdeel daarvan. Dus je kan niet in investment banking van Van Lanschot Kempen investeren. We zijn een onderdeel daarvan. Een aantal van onze concurrenten in Europa zijn opgekocht. Wie koopt dat? Grotere Amerikaanse banken. Dat zijn dan heel gespecialiseerde boutiques. Dus, wie zijn onze concurrenten? Dat zijn eigenlijk Amerikaanse clubs die ofwel vanuit Amerika acteren, of vanuit Londen een branche hebben, en die op pan-Europees niveau werken.
Henk Jan Out
Is nu de hele geo-politieke situatie, de politieke situatie in Amerika… heeft dat invloed op wat je aan het doen bent?
Jan de Kerpel
Gigantisch.
Henk Jan Out
In welk opzicht?
Jan de Kerpel
Ja, volatiliteit in de markt.
Henk Jan Out
Gewoon minder beursgangen?
Jan de Kerpel
Minder beursgangen, en niet alleen in life sciences, maar zomaar in zijn algemeenheid. Onzekerheid is eigenlijk iets wat voor investeerders, groot of klein, het moeilijkste is: de onvoorspelbaarheid. En wat is nu de bijnaam van onze vriend in het Witte Huis? Ja, dat hij onvoorspelbaar is. Maar je ziet ook dat het aan het afkalven is…
Henk Jan Out
TACO, Trump Always Chickens Out…
Jan de Kerpel
Ja, inderdaad. Dus je ziet ook wel dat de markt intussen niet die grote sprongen naar boven of naar beneden maakt. Dat vlakt uit, daaromtrent. En dat is ook waarom je als investmentbanker… Kijk, als de markt er niet is, zijn bedrijven ook, en nu spreek ik in zijn algemeenheid, niet over life sciences of biotech, dan komen bedrijven ook in een waardering dat ze misschien dingen kunnen gaan kopen, omdat dingen goedkoper worden. En daarom spelen mergers die rol, en het beursgenoteerd zijn en dat hele systeem houdt mekaar een beetje vast.
Henk Jan Out
Dus: hoe minder beursgangen, hoe meer mergers en acquisitions.
Henk Jan Out
Boeiend. Ja, we kunnen daar nog heel lang over doorgaan. Maar even toch terug naar jou persoonlijk. Jij hebt dus die hele wetenschappelijke achtergrond opgegeven. Nooit spijt van gehad, denk ik? In hoeverre heeft je wetenschappelijke achtergrond echt geholpen om de juiste beslissingen te nemen in datgene wat je nu doet?
Jan de Kerpel
Elke dag. Dus je zegt: je hebt het opgegeven. Wat ik opgegeven heb, is zelf het wetenschappelijk onderzoek doen. Wat ik ervoor in ruil gekregen heb, is dat ik, ik heb daarnet het beeld al van de helikopterview gegeven, met zoveel verschillende soorten bedrijven, therapeutic areas, fases van bedrijven, maar ook verschillende culturen van bedrijven bezig kan zijn. Dat vond ik zelf heel leuk. Heel veel mensen die misschien luisteren, zitten in het wetenschappelijk onderzoek. En ik denk dat ze zullen herkennen als ik zeg: wetenschappelijk onderzoek is echt persistence en perseverance. Dat is heel veel dingen moeten doen die niet slagen, en echt doorzetten totdat het slaagt. Het experiment, de klinische studie, weet ik veel wat. Ik moet dat ook doen, maar mijn wetenschappelijke kennis kan ik misschien op verschillende manieren inzetten. Ten eerste: ik kan de taal spreken van de bedrijfsleiding. Heel veel van onze klanten, de bedrijfsleiding, CEO, Chief Medical Officer, Chief Scientific Officer, zijn wetenschappers die in heel technische termen spreken en handelen. En wij spreken echt die taal, en ik kan het vertalen naar: oké, hoe gaat dat dan naar business of finance? Of naar investeerders? Maar ik heb ook geleerd: wat zijn de intrinsieke risico’s van bepaalde bedrijven, van bepaalde businessplannen? Heel veel bedrijfsleiders of aandeelhouders denken: ja, we hebben goud gevonden en we gaan dit gaan ontwikkelen. Maar men vergeet soms dat dat goud misschien ergens anders ook al gevonden is, of dat het misschien niet goud is, maar koper. En dat is ook een beetje onze taak: het kaf van het koren proberen te onderscheiden. En dan moet je toch weten: waarover gaat het? Dus ik gebruik mijn wetenschappelijke kennis elke dag. En ja, ongeveer 70% van de mensen in ons team komen met een wetenschappelijke, farmaceutische, medische, klinische achtergrond. En de andere 30% zijn puur financiële mensen, die dan heel graag in deze sector werken. En we hebben echt die combinatie van die twee nodig.
Henk Jan Out
Heb je nog tijd voor hobby’s? Want je hebt een druk schema. Want je woont in België, je rijdt tussen Amsterdam en België, maar niet elke dag, begreep ik.
Jan de Kerpel
Ja, dankzij het verkeer, zowel in België als in Nederland, is dat nu totaal onmogelijk. En ik vind het ook een verschrikkelijke verknoeiing van de tijd om in een auto te zitten. Je kan wel bellen, maar nee. Ik verblijf maandag en dinsdag, ik was eigenlijk per definitie, en woensdag in Amsterdam. Met het team ben ik bezig. Ik heb ook nog een paar andere managerial taken, zoals dat dan heet. Dus ik blijf dan ook in Amsterdam. Ik werk donderdag en vrijdag van thuis uit. Maar ik heb ook wel nog hobby’s.
Henk Jan Out
Ja, vertel.
Jan de Kerpel
Ja, oke. Mijn vrouw en ik doen graag koken. Dus we zitten in een kookclub. En dat koken, dat deed ik al toen ik in mijn promotieonderzoek zat. Dus dat vinden we beide heel fijn. En dat is ook iets dat we samen kunnen doen. En net zoals heel veel mannen van misschien onze leeftijd Henk Jan… toch, in Vlaanderen wordt er heel veel gefietst, op zondagvoormiddag, met een racefiets. En dan ben ik bij zo’n groep, om de nodige kilometers te verslinden en achteraf nog een biertje te drinken. Dus dat doe ik ook heel graag op zondagochtend.
Henk Jan Out
Klinkt hartstikke goed. Ja, Jan, hartstikke bedankt dat je hier geweest bent. Ik zou eigenlijk nog best wel een poos door willen praten. Ik vind het fascinerend wat je vertelde over die financiële kanten. Dat is toch uiteindelijk ontzettend belangrijk in de life sciences. Wordt vaak toch vergeten. Maar ja, we zijn aan het eind gekomen van de podcast. Dank dat je hier bent gekomen. Hier in Oss. En u, waar u ook bent. Dank voor het luisteren. En graag tot een volgende keer. Dag.
Dit was Leaders in Life Sciences, dankjewel voor het luisteren. Vond je iets van deze aflevering? Wij ontvangen graag jouw feedback. Wat houdt bijvoorbeeld jou bezig en over wie wil je meer horen? Laat het weten via een Apple of een Google review of stuur een berichtje via social media of natuurlijk gewoon per mail. Onze waardering is groot. Tot slot, nog dank aan onze partners. Dat zijn Pivot Park, Pedersen & Partners en Johnson & Johnson Innovative Medicine.
